Woensdag 16 juli 2008
Het is een last minute beslissing, maar ik wil toch ook met m'n moeder zwangerschapskledij gaan shoppen. Ik heb een hekel aan solden, maar in de gespecialiseerde zaken zal het wel rustiger zijn. En dat blijkt ook te kloppen. We gaan naar de winkel waar we vorig jaar het kleedje van bruidsmeisje N. vonden: een niet-zo-goedkope winkel, maar wel wat aparter. Het is totale uitverkoop en dus de moeite om eens te gaan kijken. Ik denk dat we alles bij elkaar anderhalf uur in de winkel hebben gezeten om allerlei zaken te passen, commentaar te geven en de raad van de verkoopster te aanhoren. Ze helpt ons heel goed verder en ik apprecieer haar mening wel. Ze is geen typische 'ik-wil-je-zoveel-mogelijk-aansmeren'-verkoopster, dus ik voel me niet ongemakkelijk. Uiteindelijk heb ik er een mooi buit bijeen gevonden, met 60% korting:
Het was een leuke namiddag, eentje waarvan ik genoten heb. Het generatiegevoel kwam eventjes naar boven: oma - moeder - zoon/dochter. Het voelde anders aan dan 'gewoon winkelen'.
's Avonds mogen we terug naar de gynae. Het is iets om naar uit te kijken, maar het gaat vaak gepaard met wat angst: gaat ze iets ontdekken wat niet goed is? Vandaag was het ook geen gewone echo, vandaag werd de nekplooimeting gedaan.
Bij de eerste 'blik op Prutske' schoot de gynae onmiddellijk in actie en zette het beeld stil met als commentaar: "Hier moet ik van profiteren, nu ligt jullie kleintje perfect voor de meting." Voor ons leek het niet veel anders dan de vorige keer: een mooi zij-aanzicht. De meting leek perfect, net als de PAP-A-test. Opluchting!
Toen de gynae ons weer bewegend beeld liet zien, begrepen we wat ze bedoelde met haar eerste commentaar: ons Prutske draaide in alle richtingen, we hebben het rugje, de zijkanten, de voorkant en zelfs een ware buitel gezien! Ik was echt en oprecht ontroerd om dit te zien, net als Arthur trouwens. Je kindje zien doet al veel met je, het zien bewegen is ongelooflijk! Je beseft des te meer dat het om een levend wezen gaat, een mens. Natuurlijk weet je zoiets wel, maar het dringt niet altijd door. Ook de blaas en het spijsverteringsstelsel zijn in orde. We krijgen een mooi foto mee en zijn weer zeer tevreden. Ons Prutske doet het goed!
's Avonds gaan Arthur, mijn moeder en ik naar mijn grootouders. We hebben twee verrassingen voor hen: Prutske en mijn broeken die wat moeten ingekort worden ;-)
Wanneer we aan tafel zitten te eten, gaat mijn moeder even haar T-shirt met rebus aantrekken. Na een half uur heeft nog niemand door dat ze iets anders draagt en dus vestig ik even de aandacht op de boodschap op haar T-shirt. Mijn tante is er als eerste mee weg, de anderen volgen snel. We hadden nog maar net onze verjaardagscadeautjes gekregen van mijn tante of ze vliegt weer naar boven en komt af met een extra cadeautje. "Ik dacht wel dat het niet zo lang meer ging duren, dus ik heb al 'n cadeautje voor jullie". Het is een beertje in kunststof en als je aan zijn staartje draait, komt er een muziekje uit en draait het heel zachtjes met z'n hoofd heen en weer. We vinden het erg leuk, maar zijn niet verrast: van mijn tante krijgen we altijd erg originele geschenkjes, we zijn verwend ... Mijn grootvader vertelt me "dat er heel wat tevreden en gelukkige mensen aan tafel zitten". Ik heb echt geluk met m'n familie, ik zie ze ook enorm graag en zou ze voor geen geld kunnen missen!
Na het eten, neemt mijn grootvader Arthur mee naar de garage. Daar hangt de oude wieg, waar mijn grootvader (en misschien zelfs zijn moeder), mijn moeder, ikzelf en mijn broer en zus in gelegen hebben. Het is een antiek familiestuk en ik wil het heel graag gebruiken voor ons Prutske. Er is wel wat werk aan, we zijn van plan er een nieuw laagje verf op te zetten, hier en daar iets op te lappen en tenslotte moet er nog een nieuw gordijntje op. Ik kijk er niet tegenop, het is een voorbereiding op de komst van onze spruit en we zullen trachten er iets mooi van te maken.
- een hemdje
- 2 T-shirts
- 3 lange broeken
- een korte broek
- een kleedje
- een calleçon
- een borstvoedingsBH
Het was een leuke namiddag, eentje waarvan ik genoten heb. Het generatiegevoel kwam eventjes naar boven: oma - moeder - zoon/dochter. Het voelde anders aan dan 'gewoon winkelen'.
's Avonds mogen we terug naar de gynae. Het is iets om naar uit te kijken, maar het gaat vaak gepaard met wat angst: gaat ze iets ontdekken wat niet goed is? Vandaag was het ook geen gewone echo, vandaag werd de nekplooimeting gedaan.
Bij de eerste 'blik op Prutske' schoot de gynae onmiddellijk in actie en zette het beeld stil met als commentaar: "Hier moet ik van profiteren, nu ligt jullie kleintje perfect voor de meting." Voor ons leek het niet veel anders dan de vorige keer: een mooi zij-aanzicht. De meting leek perfect, net als de PAP-A-test. Opluchting!
Toen de gynae ons weer bewegend beeld liet zien, begrepen we wat ze bedoelde met haar eerste commentaar: ons Prutske draaide in alle richtingen, we hebben het rugje, de zijkanten, de voorkant en zelfs een ware buitel gezien! Ik was echt en oprecht ontroerd om dit te zien, net als Arthur trouwens. Je kindje zien doet al veel met je, het zien bewegen is ongelooflijk! Je beseft des te meer dat het om een levend wezen gaat, een mens. Natuurlijk weet je zoiets wel, maar het dringt niet altijd door. Ook de blaas en het spijsverteringsstelsel zijn in orde. We krijgen een mooi foto mee en zijn weer zeer tevreden. Ons Prutske doet het goed!
Zondag 20 juli 2008
's Avonds gaan Arthur, mijn moeder en ik naar mijn grootouders. We hebben twee verrassingen voor hen: Prutske en mijn broeken die wat moeten ingekort worden ;-)
Wanneer we aan tafel zitten te eten, gaat mijn moeder even haar T-shirt met rebus aantrekken. Na een half uur heeft nog niemand door dat ze iets anders draagt en dus vestig ik even de aandacht op de boodschap op haar T-shirt. Mijn tante is er als eerste mee weg, de anderen volgen snel. We hadden nog maar net onze verjaardagscadeautjes gekregen van mijn tante of ze vliegt weer naar boven en komt af met een extra cadeautje. "Ik dacht wel dat het niet zo lang meer ging duren, dus ik heb al 'n cadeautje voor jullie". Het is een beertje in kunststof en als je aan zijn staartje draait, komt er een muziekje uit en draait het heel zachtjes met z'n hoofd heen en weer. We vinden het erg leuk, maar zijn niet verrast: van mijn tante krijgen we altijd erg originele geschenkjes, we zijn verwend ... Mijn grootvader vertelt me "dat er heel wat tevreden en gelukkige mensen aan tafel zitten". Ik heb echt geluk met m'n familie, ik zie ze ook enorm graag en zou ze voor geen geld kunnen missen!
Na het eten, neemt mijn grootvader Arthur mee naar de garage. Daar hangt de oude wieg, waar mijn grootvader (en misschien zelfs zijn moeder), mijn moeder, ikzelf en mijn broer en zus in gelegen hebben. Het is een antiek familiestuk en ik wil het heel graag gebruiken voor ons Prutske. Er is wel wat werk aan, we zijn van plan er een nieuw laagje verf op te zetten, hier en daar iets op te lappen en tenslotte moet er nog een nieuw gordijntje op. Ik kijk er niet tegenop, het is een voorbereiding op de komst van onze spruit en we zullen trachten er iets mooi van te maken.
Maandag 21 juli 2008
Vandaag is het de beurt aan de ouders van mijn vader. Opnieuw zijn het mijn moeder, Arthur en ik die als boodschapper dienen (mijn vader zit in het buitenland). Deze keer zonder T-shirt. Mijn grootvader haalt voor iedereen een glaasje schuimwijn boven en Arthur vindt dat de perfecte gelegenheid om een extra reden om te toosten te geven. Mijn grootmoeder lijkt het eerst niet echt te kunnen geloven, maar eens het doordringt, springt ze recht en geeft ze me 3 dikke smakken. Hun derde achterkleinkind is op komst en daar zijn ze duidelijk content mee.
Mijn grootmoeder is heel handig met handwerk en sinds ze veel last heeft van haar ogen, vult ze haar dagen hoofdzakelijk met borduren. Bij de vorige geboortes van haar achterkleinkinderen heeft ze 'n handdoekje, slabbertje of dekentje voorzien van een leuke geborduurde tekening. Ik kijk er al naar uit om ons Prutske met haar handwerk te 'versieren' :-)
Mijn grootmoeder is heel handig met handwerk en sinds ze veel last heeft van haar ogen, vult ze haar dagen hoofdzakelijk met borduren. Bij de vorige geboortes van haar achterkleinkinderen heeft ze 'n handdoekje, slabbertje of dekentje voorzien van een leuke geborduurde tekening. Ik kijk er al naar uit om ons Prutske met haar handwerk te 'versieren' :-)
Dinsdag 22 juli 2008
De familie-tamtam heeft z'n werk goed gedaan: een voor een stromen de sms'jes en telefoontjes binnen van tantes, nonkels, neven en nichten. Allemaal heel erg bedankt!
's Avonds gaan we weer zwemmen en zoals afgesproken doen we er twee extra baantjes bij. Ligt het aan mijn nieuw badpak of aan mijn 'aangedikte' conditie? Het lijkt alleszins vlotter te gaan dan de vorige keer.
Woensdag 23 juli 2008
M., m'n vriendin, komt in de voormiddag aanbellen. Vooraleer we richting het centrum trekken, babbelen we nog even bij in de zetel. Ook zij heeft nog'n verjaardagscadeautje voor me, want het is spontaan zo gegroeid dat we elkaars cadeau pas enkele maanden na de verjaardag geven. Niet bewust, eerder toevallig, maar dat maakt het net leuk. Deze keer krijg ik kleren, maar ze zijn net iets te klein voor mij... De eerste kleertjes voor Prutske liggen nu dus klaar in de kast, te wachten op zijn/haar komst.
Tegen de middag gaan we door, eerst gaan we'n pasta eten in de Pocomatto, daarna trekken we richting N.oeuf. Hier is er helaas wel een opdringerige verkoopster, die denkt mijn smaak te kennen en me 'n aantal kleedjes laat passen. Gelukkig heb ik M. bij me, die mijn smaak wél kent en me ruggesteunt wanneer ik aarzelend zeg dat ik het toch niet echt iets voor mij vindt. M. daarentegen komt met leuke dingen aandraven, ze lijkt mijn personal assistant wel :-) De boodschappentas zat deze keer gevuld met:
- een zwarte linnen broek
- een hemdje
- twee topjes
- een kleedje
- een tuniek
Daarna zijn we nog op zoek geweest naar 'n zwangerschapsjeansbroek, zonder succes.
Het was 'n leuke shopnamiddag en we hebben weer even kunnen bijbabbelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten