vrijdag 21 december 2007

Amsterdam

7 jaar geleden zijn mijn moeder, mijn zus en ik begonnen met de 'vrouwenweekends': 2 dagen trekken we erop uit, zonder man of vriend. Eén dag staat in het kader van 'shop 'till you drop' (ik bezwijk meestal als eerste) en de andere dag wordt ingevuld met natuur of cultuur (afhankelijk van waar we verblijven). In 2006 en 2007 zijn we naar Amsterdam geweest en sindsdien ben ik er helemaal weg van! Het is een 'oergezellige' stad, met leuke en originele winkeltjes, vriendelijke mensen en aparte eetgelegenheden.

Ik zit al een tijdje te zagen om samen met Arthur naar de hoofdstad van Nederland te trekken en gisteren is het me gelukt!
Eerst was er even discussie over het vervoermiddel: de trein of de auto.
De trein is wel handig, omdat je niet moet parkeren, maar het kost behoorlijk veel en je bent meer dan 3 uur onderweg.
Met de auto ben je sneller, hang je niet vast aan treinuren, maar moet je je auto wel kwijt geraken.

Na het vinden van informatie over P+R , besloten we toch maar zelf te rijden.

Om 9u00 vertrokken we, met kleine oogjes, richting Nederland. Helaas hadden we er niet op gerekend dat er een smog-alarm, met bijhorende snelheidsbeperking, zou zijn. Vanaf de afrit Geel-Oost stonden er borden naast de weg: "90 - SMOG". Het verbaasde ons een beetje, maar de meeste chauffeurs hielden zich er aan (enkele uitzonderingen: buitenlanders - BMW's - Mercedes'en) en dus ging het op een rustig tempo richting Antwerpen. Hier en daar even stil gestaan, maar toch niet al te veel last gehad van files en 3 uur later waren we op onze bestemming.

In Amsterdam vonden we redelijk gemakkelijk de parking aan het station Sloterdijk, waar we voor 5,50€, inclusief ticketjes voor het openbaar vervoer en bewaking, konden parkeren. Dan met de trein richting Amsterdam Centraal, waarna we te voet naar de grachten trokken.
Hoewel het er in de zomer gezellig druk is (in tegenstelling tot de Kalverstraat, waar het ongezellig druk is), was het er nu maar stilletjes. De mensen die we tegenkwamen, weg geduffeld in een warme jas en sjaal, vlogen ons voorbij om zo snel mogelijk weer naar binnen te kunnen.
Nu ja, we konden ze geen ongelijk geven: het was - 4°C.
Onze neus voelde aan als een ijsklompje, onze vingers hadden het koud, net zoals onze oren en tenen. Het was dus niet echt de ideale dag om te gaan shoppen in de 9 straatjes en omgeving. Toch hebben we er enkele leuke cadeautjes gevonden en was onze zoektocht daar niet voor niets geweest. Vooral La Savonnerie (zeepwinkel), Delicious Food (biowinkel) en de Zij-aan-zij / Artshop Paxxx konden ons bekoren. De Sprookjeskamer, waar we de doosjes voor onze trouwringen hebben gekocht *, was helaas gesloten.

Tegen 16u00 werd het echt wel tijd om terug wat op te warmen en dus wandelden we naar de Magna Plaza, het sjieke 'Wijnegem' van Amsterdam. Je vindt er de Mango, Laundry Industry, Sissy Boy Homeland, ... maar eigenlijk kwamen we vooral voor de DVD Valley. Als je een DVD zoekt,
die je niet in de commerciële standaardwinkel vindt, heb je een grote kans dat je die hier wel vindt. Na een tijdje in de rekken te neuzen, zijn we met maar liefst 10 nieuwe DVD's naar buiten gegaan.

Arthur wilde toch nog graag dé winkelstraat intrekken, maar nadat we enkele seconden weer in de koude stonden, hebben we het toch maar opgegeven en zijn we terug met de trein naar onze auto gereden. De tocht naar huis was lang en we waren doodop. Nog even in de zetel geploft en dan maar op tijd het bedje in.


Onze dag sloten we af met een gemeende en toepasselijke "Kou van jou"



* op de site staat sindsdien te lezen: "Tandendoosje met klein spiegeltje aan de binnenkant om de losse tand goed te bekijken en een officieel tandenfee-certificaat. Ook erg populair als trouwringdoosje, kan later alsnog als tandendoosje dienen."

Ozark Henry

Woensdagavond stond er een weer een culturele activiteit op het programma: "The Soft Machine" concert van Ozark Henry.
Hoewel hij niet de meest fantastische stem heeft, niet de meest charismatische persoon is, zijn zowel Arthur als ik helemaal weg van zijn liedjes. De sound, de tekst, de emoties die hij in zijn liedjes verwerkt, maken zijn CD's stuk voor stuk sterk.
We hebben ons echt moeten inhouden om ook liedjes van andere artiesten te nemen op onze trouw. Ons huwelijk was bijna 'alles-Ozark-Henry' geworden (buiten de bruidegom dan :-)
Gewoon maar om aan te geven dat we zijn muziek echt wel kunnen apreciëren.

Anderhalf uur zaten we in onze stoel, onderuitgezakt, af en toe ogen sluitend en genieten van de muziek die hij daar ter plaatse, samen met een pianist, percussionist en bassist, maakte.
De CD "The Soft Machine" hebben we bijna stuk gedraaid, maar de nummers waren
onherkenbaar. Een verschillend ritme en andere muziek eronder. You love it (wat ik deed) or you hate it (Arthur was er niet wild van). Het leek alsof je net een nieuwe CD gekocht had, maar dat kon ik wel appreciëren.

Wat hebben we geleerd tijdens / na het optreden?
  • Ozark Henry kan enorm goed piano spelen
  • hij is erg verlegen, zowel op als naast het podium, maar dat maakt het net een 'intiem' concert
  • hij draagt blijkbaar steeds dezelfde kledij (tijdens optredens): zwart kostuum met zwart T-shirt met col
  • eerst dacht ik dat hij van die lelijke witte cowboylaarzen aan had, bleek dat hij gewoon geen schoenen droeg :-)
  • je moet lang genoeg applaudiseren, want hij heeft nog 4 liedjes op zijn schema staan dat hij enkel speelt als je toont dat je't goed vond
  • hij stopt 3 jaar met CD's maken *snif snif* , want hij wil 1 jaar in Parijs gaan wonen, 1 jaar in Berlijn en 1 jaar in Londen ... Er even tussen uit, een sabbatjaar x 3.

donderdag 13 december 2007

Stil ...

... worden we ervan.

National Geographic - Seconds to disaster - Challenger '86

7 astronauten, trots om te mogen deelnemen aan deze vlucht, lopen richting hun shuttle.
Hun familie staat verzamelt, om te zien hoe hun moeder, dochter, zus, echtgenote, vader, zoon, echtgenoot, kortom hun geliefde, de reis naar de ruimte aanvangt.

De Challenger wordt gelanceerd en amper 70 seconden later spat ze uit elkaar ... voor de ogen van de verbijsterde familie. Het gevoel dat zij moeten gehad hebben, lijkt me niet te beschrijven.
Verschrikkelijk. Ik kan het me niet inbeelden, wil het me liever niet inbeelden.

Stilte ... meer krijgen we er niet uit.

woensdag 12 december 2007

Lied van de maand - december

Sleep - Amanaska


Incognito

De laatste dagen heb ik heel vaak mogen horen:
“Uw haar is gekleurd!”

“Euhm…ja, klopt.”

Dat er ook een hele afstand haar is verdwenen, schijnt niemand op te merken, in tegenstelling tot wat ik verwacht had.

Maar blijkbaar is de kleur dus de grote aandachtstrekker.
Het valt niet alleen op, het camoufleert ook.
Deze morgen stapte ik op de bus. Mijn buurjongetje, 9 jaar, zat schuin tegenover me.
Ik gaf hem een goedemorgen en kreeg een verstrooide blik terug.
Een paar seconden later: “Katrien? Ik had u helemaal niet herkend!”

Dit heeft natuurlijk z’n voordelen. Nieuwe kleur, nieuw begin?
Maar ook zijn nadelen… Binnenkort wordt Arthur beschuldigd van vreemdgaan :-)

vrijdag 7 december 2007

Zie zo!


Zo loop ik er tegenwoordig dus bij. Aan het gezicht konden ze bij de kapper niet veel doen. Ik weet het, pure gruwel :-D

donderdag 6 december 2007

Lekkerrrr

Gezonde(re) frietjes maak je zo:

1) schil de aardappelen

2) was ze en dep ze droog
3) snijd de aardappelen in schijfjes / frietjes
4) doe ze in een kom
5) kruid ze met curry, rode peper, chilipeper en look
(je kan variëren met de kruiden, naar eigen smaak)
6) voeg olijfolie toe: zorg daarbij dat alle schijfjes ingevet zijn
7) leg de schijfjes verspreid op een bakplaat
8) 20 minuten laten bakken in een voorverwarmde oven op 200°C (af en toe omdraaien)


Simpel, erg lekker en gezonder dan frietjes uit de frituur!

De Sint ...

... is ons huisje niet vergeten.

Deze morgen vond ik 2 grote zakken chips in mijn laarzen. De Sint weet duidelijk wat ik graag heb :-)
Naast de chips, lag er nog een (bijna rotte) wortel en een lief briefje: "Omdat je braaf bent geweest."

Arthur was precies iets stouter geweest, want voor hem lag er niets *bloos bloos*
Gelukkig ben ik een brave en deel ik netjes mijn twee grote zakken chips met hem ... hoewel ...

dinsdag 4 december 2007

Even ter verduidelijking ...

De foto's van het proefkapsel (bericht hier onder) zijn niet de foto's van mijn nieuwe kapsel en haarkleur ... Het gaat om het kapsel dat ik op ons huwelijk had ;-)

Mijn nieuwe haarkleur is roder en mijn haar korter.

Wat kleur betreft, komt het in de buurt van dit (iets donkerder en iets minder rood):

Wat betreft kapsel wou ik ongeveer zoiets, maar het is iets langer en iets meer gelaagd:

zaterdag 1 december 2007

Goudlokje - proefkapsel

Andres, de vrolijke kapper


Finishing touch


Ta daam!


Mmm...dat is erover, letterlijk en figuurlijk

Verandering van spijs ...

Het was weer even geleden, maar vandaag stond deze zeldzame activiteit op het programma: ik ben naar de kapper geweest. Nu onze trouw achter de rug is, wou ik nog wel eens een ander kapsel en aangezien ik een weekendje bij mijn ouders logeer, ben ik samen met mijn moeder naar de kapper geweest.

"Wat mag het voor u zijn?"
"Kleuren en knippen."
"Welke kleur?"
"Euhm...koper...?"

Ik ben een leek in haarkleuren en dus kreeg ik een kleurenpallet voorgeschoteld.
"Duid maar aan welke kleur u aanspreekt."
Op goed geluk kies ik een lokje haar dat de naam 'koper goud' kreeg.
Klinkt goed, niet? Die dan maar.

Het jonge leermeisje begint mijn haar te wassen, terwijl we een ontspannend gesprek hebben.
Mijn moeder had onze trouwfoto's meegenomen, omdat een van de kapsters verloofd is.
De foto's gingen het kapsalon rond en dus is er een onderwerp om over te praten. Oef! Ik heb namelijk een hekel aan stilvallende, geforceerde gesprekken bij de kapper.

Kleurenshampoo erop, laten intrekken en weer richting wasbak voor een ontspannende hoofdmassage...mmm...zalig!

"U hebt wel erg lang haar, mijn wasbak loopt vol water, omdat uw haar de afvoer bedekt."
"Euhm...ik weet het..." *bloos bloos*

Dan is het de beurt aan de schaar. Ik toon het kapsel dat ik in gedachten heb en de kapster geeft me nog enkele tips. Dan vliegt ze erin. Lok per lok wordt 15-20 cm ingekort. Slik, het is weer even wennen.

Wanneer mijn haar gedroogd is, kijk ik naar die persoon die naar me staart in de spiegel.
Het is wel degelijk 'ik'. Minder (dom) blond, meer (vurig) rood. Ja ja, ik ben tevreden!
Ik heb het idee dat mijn haar enkele kilo's lichter is en wanneer ik naar de stoel kijk, begrijp ik waarom: het is een slagveld van haar, véél haar.

'k Ben es curieus of mijn ventje me nog in huis wil ...