Winterefteling

Aangezien ons nichtje N. op haar verjaardag steeds overstelpt wordt met allerlei leuke cadeautjes, dachten Arthur en ik eens iets helemaal anders te doen. Op haar 2de verjaardag besloten we haar telkens een uitstapje cadeau te doen. Vorig haar trokken we naar de Olmense Zoo, dit jaar werd het de Efteling.

Hoewel haar verjaardag al een aantal maanden geleden plaatsvond, zijn we door omstandigheden (zoals onze trouw) pas zaterdag naar de Winterefteling geweest.
D. & O., haar ouders, en zusje L. waren eveneens van de partij en met z'n zessen stapten we binnen in de sprookjeswereld van Kaatsheuvel.

Het weer was ideaal: blauwe hemel, af en toe een straaltje zon, geen vervelende regendruppels, fris, maar niet ijzig koud. Iedereen was goed ingeduffeld, dus we pasten in het winterse decor.

Tegen mijn verwachtingen in was het best wel druk. Bij verschillende attracties moesten we een half uur aanschuiven. Tegen het einde van de rij, merkte je dat kinderen vervelend, of eerder verveeld, begonnen te raken. N. daarentegen bleef vrolijk aanschuiven, zonder morren.
Ze genoot van de bootjes, zingende poppetjes, draaiende paardenmolen, de dansende elfjes en de vele lichtjes die we zagen vanuit de Pagode.
Ook in het sprookjesbos was ze in haar nopjes. Ze luisterde aandachtig naar de verhaaltjes en vulde zelf aan als we een belangrijk detail vergaten.

Niet alleen N.'s grote glimlach en vrolijk gebabbel, maakten er een bijzondere dag van. Mijn hartje ging sneller kloppen toen ik zag hoe Arthur met haar speelde of hoe hij liefdevol het dekentje van L. wat verder over haar heen legde, zodat ze zeker geen kou zou lijden. Ik was er al langer van overtuigd dat hij een fantastische vader zou zijn, maar deze kleine gebaren toonden nog maar eens aan dat hij echt goed is met kinderen. Ik kijk er naar uit om later nog eens terug te gaan naar de Efteling, met N., L., D., O., Arthur, mezelf en hopelijk nog wat kleine dropjes erbij.

Danseres

Draait de danseres in wijzerzin of in tegenwijzerzin?
Geloof het of niet, sommigen zien ze in beide richtingen draaien.
Maf, hé!

Als je ze in wijzerzin ziet draaien, gebruik je je rechter hersenhelft vaker, en vice versa.
De meesten zouden ze in tegenwijzerzin zien draaien, maar als je je goed concentreert kan je ze van richting doen veranderen (dit lukt mij echt niet)

Functies van de linkerhelft van de hersenen
gebruikt logica
detail-georiënteerd
gericht op feiten
woorden en taal
heden en verleden
wiskunde en wetenschappen
begrijpen
weten
erkennen
structuur- en patroonperceptie
kent de naam van objecten
baseert zich op de realiteit
strategisch
praktisch ingesteld
safe

Functies van de rechterhelft van de hersenen
maakt gebruik van emoties
ziet het geheel
fantasie
symbolen en beelden
heden en toekomst
filosofie en religie
begrijpt de betekenis
gelooft
apprecieert
ruimtelijke perceptie
kent de functie van objecten
fantasie gericht
presenteert mogelijkheden
impetuous (?)

neemt risico's

Hoe draait ze bij u?

Gezocht: respect

Na het werk moet ik eerst een stukje wandelen, daarna de trein en tenslotte de bus op.

Aan de bushalte zit ik aan de ene kant naast twee stoere jongens, aan de andere kant naast een man, die het elk nodig vinden om de straat van een laag rochel te voorzien. Jak!

Wanneer de bus aankomt, plaatst mijn buurman zijn leeg blikje bier onder het bankje van de halte. Het valt me wel vaker op hoe weinig respect sommige mensen hebben, zowel voor medemens als het milieu. Nee, ik ben geen engeltje, maar ik doe m'n best.
Ik wijs het blikje aan en zeg hem: "Daar staat een vuilbak, misschien kan je je blikje daar in gooien?"
Hij kijkt me aan, werpt zijn blik op de vuilbak en kijkt me weer aan: "Pfffff, dat is te ver, daar ben ik te lui voor". Hij stapt de bus op en sist me nog een welgemeende 'trut' toe.

Stomverbaasd stap ik eveneens de bus op ... Volgende keer zwijg ik, volgende keer bijt ik op mijn tanden, volgende keer stap ik enkel gefrustreerd de bus op en neem ik het me kwalijk dat ik niets gezegd heb ...

Weekmenu 21/01 - 27/01

De weekmenu van volgende week:

• ma & di: kabeljauw met chorizo, champignons en tomaat
• woe & do: wok met kippenblokkjes, wokgroentes, woksaus en rijst
• vrij: iets gaan halen, wegens geen tijd om te koken
• za & zon: tajine van rundvlees met venkel en doperwten

Goed begonnen ...

Als kerstcadeau heb ik van M., mijn schoonbroer, een boek gekregen: "Haken voor coole meiden". Op zich vind ik het wel leuk dat hij mij 'cool' vindt, maar ik vrees dat hij mij ook wel een beetje overschat...

Tijdens ons verblijf in de Champagnestreek, ben ik begonnen met de eerste losjes en stokjes. Eerst wat uitproberen en een proeflapje maken. Plots kwamen ook de trauma's van de naailessen op de lagere school naar boven. "Niet zo vast!", hoor ik onze juf nog roepen.
Ik doe het graag, maar ik kan het niet. Ik haak veel te vast waardoor ik bij de volgende toer steken, niet meer door de vorige toer geraak en dus vooral gefrustreerd raak. Vooral de steek 'halve vaste' bezorgt me kopzorgen. De stokjes, dubbele stokjes en halve stokjes vormen geen probleem.

Soit, in het boek stond: "Eenvoudig mutsje". Dat leek me ideaal als beginproject. Eerst een toer lossen, netjes rond het hoofd om te meten hoe lang het moet zijn, de ring sluiten en door naar de volgende toer van halve vasten. En dan loopt het mis ... De ring wordt steeds kleiner en kleiner. De eerste keer dacht ik: geen erg, ik geef het als cadeau aan het dochtertje van D. & O. Helaas, naarmate ik vorderde, werd de ring nóg kleiner en kleiner en zou het zelfs onze Toulouse niet meer passen. Ondertussen ben ik al 4 keer opnieuw begonnen en begin ik te twijfelen: nogmaals proberen of een ander project kiezen.

Goed begonnen is half gewonnen, maar daar zit mijn probleem, vrees ik. Ik geraak die halve vasten maar niet voorbij ...

Stages

Sinds maandag hebben we 2 studenten Maatschappelijk Werk die stage bij ons volgen.
Ik begeleid V., een ijverige, praatgrage en enthousiaste Griekse. Mijn collega begeleidt E., een losse, goedlachse en optimistische Turk.

Nu deze stagiairs bij ons zijn, komen de goede herinneringen aan mijn laatste stage naar boven. Zenuwachtig toekomen de eerste dag, schrik hebben om iets fout te doen, maar vooral het inleren (en inleven) in de rol van een echte werknemer, het (min of meer) zelfstandig in elkaar steken van een project, het toffe contact met de collega's en op het einde beseffen dat je echt heel veel geleerd heb. Ik had ook wel enorm veel geluk met mijn stagebegeleidster L. Zij is een vriendin van me en ik moet dus eerlijk bekennen dat daardoor ook wel een heleboel stress van me afviel.

Niet alleen de goede herinneringen zijn een aangenaam neveneffect van mijn stagiaire. Plots heb ik het gevoel dat ik ervaren en professioneel ben. Hoewel ik deze job zelf nog maar een jaar doe ...

In ieder geval, ik vind het tof om stagebegeleidster te zijn. Ik heb een studente die ik allerlei zaken kan bijleren en die ik overal mee naartoe neem. Ik voel me nuttig en zelfs een beetje belangrijk :-)

Goede voornemens

Een van mijn goede voornemens: weekmenu's opstellenn. Op die manier wil ik voorkomen dat ik

• in de winkel moet verzinnen wat ik ga koken en dus voor het gemak rode kool en hamburger meeneem
  
• te weinig gevarieerd kook
• geen vis klaar maak

Gisteren heb ik mijn eerst voornemen reeds in de praktijk omgezet en heb ik zelf gedateerde boodschappenlijstjes gemaakt. Volgende week eten we:

• ma & di: koollasagne
  
• woe & do: wortelpuree met worst
• vrij: (gekochte) vislasagne (die stond nog in de ijskast en moet dus op)
• za & zo: visgoulash

En nu maar hopen dat ik het kan volhouden ...

Receptjes

Op 24 december hebben we met de hele familie een heus buffet samen gesteld.

Dit waren de receptjes die Arthur en ikzelf gebruikt hebben:

Scampi's op Griekse wijze

2 personen:

gepelde scampi's
een pakje fetakaas
sap van een halve citroen
250 g yoghurt (liefst Griekse, anders volle)
2 tomaten ontveld en ontpit en in stukjes gesneden
rozemarijn (liefst verse)
2 dikke tenen knoflook, geperst
3 eetlepels olijfolie
paneermeel
boter
peper en zout

Bereidingswijze:

1. verwarm de oven voor op 200°
2. vet een ovenschotel in met olijfolie
3. smeer de scampi's in met citroensap en kruid met peper en zout. Leg in de ovenschotel
4. maak nu het sausmengsel: meng de yoghurt met de helft van de fetakaas (goed fijn verbrokkelen), de knoflook, de tomatenstukjes, de rozemarijn (wees hier niet te zuinig mee, want de combinatie feta-rozemarijn moet goed uitkomen) en de rest van de olijfolie. Breng op smaak met peper en zout
5. giet nu de saus over scampi's
6. strooi er paneermeel over en de rest van de verbrokkelde feta
7. doe er ten slotte enkele schijfjes boter over
8. zet de schotel in de oven afgedekt met zilverpapier, gedurende 15 minuten, de laatste 5 à 10 minuten laten grillen (zonder zilverpapier), zodat je een lekker bruin korstje krijgt.
   

Witte chocoladeijs

Voor 4 kleine porties:

1,25 dl melk
1,25 dl slagroom
3 eierdooiers
30 gram suiker
2 eetlepels honing
100 gram chocolade (dit kan puur, melk, wit, met of zonder hazelnoten zijn, of een mix van alles).

Bereidingswijze:

Klop de eierdooier met de suiker dik en wit. Verwarm de melk en de slagroom en laat hier 30 gram van de chocolade in oplossen. Voeg de honing toe. Wanneer het net kookt de eierdooiers met suiker er doorheen kloppen. Alles laten afkoelen.

Wanneer je een ijsmachine hebt: draai het mengsel in 30 minuten tot ijs. Voeg daarna de rest van de chocolade in stukjes gebroken toe en meng het nog 5 minuten in de machine. Zet het daarna nog een half uur in de vriezer.

Wanneer je geen ijsmachine hebt: klop/roer het mengsel en zet het 3 minuten in de vriezer. Herhaal dit keer op keer totdat je het net niet meer kunt roeren, voeg dan de rest van de chocolade in stukjes gebroken toe en zet het nog een half uur in de vriezer.

Tiramisu met speculaas

speculaas
1 pot sterke koffie
Een flinke scheut Marsala (Italiaanse likeurwijn; bij gebrek: koffielikeur of Grand Marnier)
4 eieren
6 eetlepels suiker
500 gr mascarpone
ongezoete cacao

Bereidingswijze:

Klop de eiwitten tot sneeuw en zet apart. Klop de dooiers met de suiker tot ze wit zien. Voeg de mascarpone en Marsala toe en meng tot een homogene massa. De eiwitten er voorzichtig onder heffen.

Leg een laag in koffie gedrenkte speculaas in een schotel. Bedek met een laag mascarpone-crème en bestrooi lichtjes met cacao. Doe zo verder tot de crème op is. Eindig met een flinke laag cacao.

Zet een paar uur in de koelkast.

Lied van de maand - januari

Onze openingsdans was "We were never alone" van Ozark Henry, maar dit was ook een grote kanshebber:

Snow Patrol - Set the fire to the 3rd bar

Vrienden voor het leven

Mijn ouders hebben een hele boel vrienden die ze al van tijdens hun studententijd kennen en waar ze nog vaak mee afspreken. Als kind gingen we dan met hen mee en speelden we met de kinderen van hun vrienden. Voor mijn ouders zijn dat vrienden voor het leven. Ik vond dat vroeger al fascinerend en nu nog steeds. Je leert die mensen kennen als je student bent en op de een of andere manier klikt het zo goed, dat je gewoon blijft afspreken. Toen ik zelf student werd, vroeg ik me af of ik ook zo'n vrienden zou krijgen.

Nu, niet-meer-student-zijnde, ben ik zeker dat ook wij zulke vrienden hebben.
Gisteren hebben we afgesproken met L. & S., vrienden waarvan ik verwacht (en hoop) dat ze vrienden voor het leven zullen zijn. De eerste stapjes zijn alleszins gezet.
Met L. ben ik 3,5 maand op Erasmus naar Portugal geweest (ze was er, soms letterlijk, maar gelukkig voor haar meestal figuurlijk, mijn steun), daarna hebben we nog eens 3 jaar samen aan de VUB gestudeerd en zij heeft dat extra duwtje in de rug gegeven, waardoor mijn thesis klaar was in juni.
Het klikt niet alleen tussen L. en mezelf, ook S. en Arthur kunnen het goed met elkaar vinden. Altijd handig als je partners het ook met elkaar overweg kunnen.

Via dit berichtje wil ik dus nog even zeggen: L. & S., bedankt voor de fijne avond!

Een sprankelend nieuwjaar

Hoewel de vorige oud-op-nieuwjaren met vrienden gezellig, leuk en smakelijk waren, wilden we dit jaar een iets rustigere avond. Is het de ouderdom die begint op te spelen? Wie weet ... :-)

Mijn ouders hadden besloten om een weekje naar de Champagnestreek te trekken en er was nog een slaapkamer vrij. Even weg ... dat zag ik wel zitten!

Zaterdag - 29/12

Tegen 13u00 vertrekken we richting Brouillet, een piepklein dorpje. Het is ongever 4 uur rijden, dus tegen dat we er zijn, is het zo goed als donker. We krijgen een korte rondleiding door het huisje van de eigenaar, die op het gelijkvloers woont, en beginnen ons te installeren.

Mijn moeder heeft vacuüm verpakt eten gekocht bij de slager, dus veel werk is er gelukkig niet meer aan de maaltijd.
De mannen sluiten de avond af met een spel, ons moeke leest wat en bekijkt welk model ze wil gaan breien en ik begin -met veel gevloek en gesukkel- aan mijn haaklapje.

Zondag - 30/12

Om 11u00 worden we verwacht voor een degustatie van champagne bij de eigenaar van de gîte.
Het is nog vroeg op de dag, maar we beschouwen het als een champagne-brunch en generen ons dus niet. De zoon van de eigenaar maakt zelf champagne en het is dus zijn 'Grethen' die we proeven. En eerlijk: die is erg lekker! Ze is erg sprankelend, heeft een beetje een kruidige, volle smaak en blijft zalig in je mond hangen. Bij het glaasje champagne ontstaat een gesprek rond de huidige politieke situatie in België. Voor een buitenlander moet die erg ingewikkeld en zelfs een beetje lachwekkend overkomen (zoveel verschillende instanties voor zo'n klein landje), maar Monsieur Grethen (zoals we hem noemen, aangezien we zijn naam vergeten zijn *woeps*) lijkt alleszins geïnteresseerd.

Op het namiddagprogramma staat een wandeling van zo'n 9 km, die omschreven stond in een boekje met verscheidene wandelroutes. In datzelfde boekje stond dat we de rood-witte markering moesten volgen. Helaas leek het alsof er op 30% van de bomen een rood-witte markering stond en dus was het niet echt duidelijk welke we moesten volgen. De omschrijving van de route was ook nogal summier, dus we beginnen aan de wandeling met de nodige interpretatie van de richtlijnen.

Halverwege de tocht bereiken we het doel: les faux de Verzy.


Dit zijn beuken die, waarschijnlijk door een genetische fout, een zeer grillige vorm hebben. Bizar-bizar.
Even bizar is het 'verdwijnen' van rood-witte markeringen. Helaas brengt het boekje met de wandelroutes ook geen antwoord en is het zoeken naar het vervolg van de wandeling.
We wandelen een stukje terug, draaien een laan in, komen op een kronkelweg en zien in het boekje dat we van de kaart af aan't wandelen zijn. Geen goed plan.
Dus opnieuw de laan door en terug naar het punt waar we vermoedelijk mis gelopen zijn.
Ons vake bekijkt de kaart nog eens en komt de conclusie dat we bij de eerste afslag al fout gelopen zijn en dat we bij het 'heen-wandelen' de weg 'terug' hebben genomen ... Aangezien het binnen een klein uurtje donker zal zijn, besluiten we op veilig te spelen en gewoon dezelfde weg terug te nemen als we gekomen zijn. Stevige pas erin en niet te lang treuzelen.
Bij de auto gekomen, zien we de zon achter de heuvels verdwijnen. Oef, net op tijd!

's Avonds spelen we met z'n vier het spel FBI en terwijl de andere drie zich nog wagen aan een spelletje Rummiclub, haak ik weer lustig verder. Deze keer probeer ik 2 nieuwe steken en die lukken wonderwel erg vlot.

Maandag - 31/12

Vandaag rijden we naar Reims, om er een 'groot' huis en zijn champagnekelders te bezoeken. In de auto wordt er 'gediscussieerd' over welke: die met de rondleiding door de blonde hostesse of die met de rondleiding in het treintje. De mannen kiezen voor de hostesse, de vrouwen voor het treintje en het wordt het ... treintje. Met andere woorden: we trekken naar Piper-Heidsieck. Misschien zegt de naam niet zo veel, maar de verpakking en het etiket zullen wel herkenbaar zijn, vermoed ik.


Helaas worden er geen rondleidingen meer gegeven en kopen we dan maar gewoon een fles.
Bij Taittinger hebben we meer geluk en krijgen de mannen alsnog hun blonde hostesse, die ons door de kelders langsheen de flessen champange leidt. De uitleg is interessant en erg leerrijk. Mijn vraag 'hoe komen de bubbels in de champagne' was toch nog niet zo dom en is te verklaren door een gisting op de fles met suiker (na de rusttijd op vat). In principe wordt champagne gemaakt van een mengeling van 3 druiven: de witte Chardonnay en de blauwe Pinot Noir en Pinot Meunier. Uitzondering hierop is de Blanc de Blancs (enkel witte druiven) en Blanc de Noirs (de blauwe druiven). Een champagne bestaat over het algemeen eveneens uit een combinatie van 'wijnen' uit verschillende jaren, om op die manier een kwalitatieve smaak te kunnen garanderen.
De rondleiding sluiten we af met een glaasje bubbels en ik kom tot de conclusie dat ik de Grethen lekkerder vind.


Na de bubbels, het eten (niets bijzonder). Na het eten, de Notre Dame van Reims. Die was wél bijzonder: hoog, immens groot, mooi en koud. Voor de Kempenaars onder ons: de kerk van Zammel past volledig in die van Reims. De luchtbogen, glasramen en lusters waren echt wel de moeite.
Het paleis, dat er naast ligt, was helaas gesloten, dus hebben we ons bezoek afgerond in de Cora van Reims. Voor de Hasselaren: de 'grote' Carrefour past in de Cora van Reims :-)

Daarna snel-snel alles afzetten in de gîte, want om 17u30 vertrekken we samen met Mr. Grethen naar de coöperatieve, waar de druiven van zijn zoon worden geperst. Hij legt ons het hele proces uit (een deel dat ze ons niet hebben uitgelegd bij Taittinger) en uiteraard sluiten we weer af met een glaasje Champagne.

Het eindejaarsdiner begint met zalmhapjes, scampi's en haring, daarna een tomatensoep, gevolgd door konijn, met een sausje van champignons met spek, puree en tomaatjes met pesto in de oven en afgerond met citroenmeringue, gekarameliseerde appeltjes of kaas.

Na het eten wagen we ons aan een Trivial Pursuit. Ons moeke en ik vormen een team, Arthur en vake spelen individueel. Het eerste rondje wordt gewonnen door ons vake, het tweede ook ... De gebundelde kennis van ons moeke en mezelf blijkt niet voldoende te zijn om ons vake te verslagen, hoewel we telkens dicht in de buurt komen.

Om middernacht hebben we het nieuwe jaar ingezet met ... Champagne!
Tegen 01u30 kruipen we voor de eerste keer in 2008 in ons bedje. Het was een rustige manier om 2008 in te gaan, maar het was net dat wat ik in gedachten had. Gezellig, zonder al te veel tralala, omringd door de mensen die ik graag bij me heb. Een beter begin van het nieuwe jaar kon ik me niet inbeelden.

Dinsdag - 01/01/2008

In de voormiddag nemen we de tijd om uit te slapen en rustig te brunchen, in de namiddag is het tijd om te gaan wandelen. Deze keer is het een wandeling van 8 km, door de verlaten wijngaarden, een sprookjesbos en de dorpskern van Trigny. Rustig, mistig en best wel koud, maar een geslaagde wandeling zonder al te veel problemen om de weg te vinden.

Om 17u00 eten we nog met vier samen en daarna is het mooie liedje voor Arthur en mezelf uit. We vertrekken tegen 18u00 in de mist naar huis. Eerst is het stapvoets rijden en hopen dat we geen tegenligger of hert op onze baan tegenkomen, daarna is het in de donkere op de autosnelweg proberen een voorligger te vinden, die ik dan gewoon kan volgen.
Om 21u30 komen we uitgeput thuis, het was een lange autorit, die ik helemaal heb ik uitgereden (ja, ben best wel een beetje fier). We kijken nog even TV en kruipen daarna, uitgerust, in bed.

2007 was een goed jaar, met mooie ervaringen. Ik kijk er met plezier op terug en hoop dat 2008 minsten zo bijzonder mag zijn.

Verder wens ik iedereen een even sprankelend nieuwjaar, veel geluk, liefde, vriendschap, plezier en een goede gezondheid.
Hopelijk worden er mooie herinneringen gecreëerd, waarop jullie later met een positief gevoel kunnen terugkijken!

Dit sterretje

schijnt helder en klaar
Dat het de weg mag leiden
naar een gelukkig nieuw jaar