Mijn ouders hadden besloten om een weekje naar de Champagnestreek te trekken en er was nog een slaapkamer vrij. Even weg ... dat zag ik wel zitten!
Zaterdag - 29/12
Tegen 13u00 vertrekken we richting Brouillet, een piepklein dorpje. Het is ongever 4 uur rijden, dus tegen dat we er zijn, is het zo goed als donker. We krijgen een korte rondleiding door het huisje van de eigenaar, die op het gelijkvloers woont, en beginnen ons te installeren.
Mijn moeder heeft vacuüm verpakt eten gekocht bij de slager, dus veel werk is er gelukkig niet meer aan de maaltijd.De mannen sluiten de avond af met een spel, ons moeke leest wat en bekijkt welk model ze wil gaan breien en ik begin -met veel gevloek en gesukkel- aan mijn haaklapje.
Zondag - 30/12
Om 11u00 worden we verwacht voor een degustatie van champagne bij de eigenaar van de gîte.
Het is nog vroeg op de dag, maar we beschouwen het als een champagne-brunch en generen ons dus niet. De zoon van de eigenaar maakt zelf champagne en het is dus zijn 'Grethen' die we proeven. En eerlijk: die is erg lekker! Ze is erg sprankelend, heeft een beetje een kruidige, volle smaak en blijft zalig in je mond hangen. Bij het glaasje champagne ontstaat een gesprek rond de huidige politieke situatie in België. Voor een buitenlander moet die erg ingewikkeld en zelfs een beetje lachwekkend overkomen (zoveel verschillende instanties voor zo'n klein landje), maar Monsieur Grethen (zoals we hem noemen, aangezien we zijn naam vergeten zijn *woeps*) lijkt alleszins geïnteresseerd.
Op het namiddagprogramma staat een wandeling van zo'n 9 km, die omschreven stond in een boekje met verscheidene wandelroutes. In datzelfde boekje stond dat we de rood-witte markering moesten volgen. Helaas leek het alsof er op 30% van de bomen een rood-witte markering stond en dus was het niet echt duidelijk welke we moesten volgen. De omschrijving van de route was ook nogal summier, dus we beginnen aan de wandeling met de nodige interpretatie van de richtlijnen.
Halverwege de tocht bereiken we het doel: les faux de Verzy.
Dit zijn beuken die, waarschijnlijk door een genetische fout, een zeer grillige vorm hebben. Bizar-bizar.
Even bizar is het 'verdwijnen' van rood-witte markeringen. Helaas brengt het boekje met de wandelroutes ook geen antwoord en is het zoeken naar het vervolg van de wandeling.
We wandelen een stukje terug, draaien een laan in, komen op een kronkelweg en zien in het boekje dat we van de kaart af aan't wandelen zijn. Geen goed plan.
Dus opnieuw de laan door en terug naar het punt waar we vermoedelijk mis gelopen zijn.
Ons vake bekijkt de kaart nog eens en komt de conclusie dat we bij de eerste afslag al fout gelopen zijn en dat we bij het 'heen-wandelen' de weg 'terug' hebben genomen ... Aangezien het binnen een klein uurtje donker zal zijn, besluiten we op veilig te spelen en gewoon dezelfde weg terug te nemen als we gekomen zijn. Stevige pas erin en niet te lang treuzelen.
Bij de auto gekomen, zien we de zon achter de heuvels verdwijnen. Oef, net op tijd!
's Avonds spelen we met z'n vier het spel FBI en terwijl de andere drie zich nog wagen aan een spelletje Rummiclub, haak ik weer lustig verder. Deze keer probeer ik 2 nieuwe steken en die lukken wonderwel erg vlot.
Maandag - 31/12
Vandaag rijden we naar Reims, om er een 'groot' huis en zijn champagnekelders te bezoeken. In de auto wordt er 'gediscussieerd' over welke: die met de rondleiding door de blonde hostesse of die met de rondleiding in het treintje. De mannen kiezen voor de hostesse, de vrouwen voor het treintje en het wordt het ... treintje. Met andere woorden: we trekken naar Piper-Heidsieck. Misschien zegt de naam niet zo veel, maar de verpakking en het etiket zullen wel herkenbaar zijn, vermoed ik.
Helaas worden er geen rondleidingen meer gegeven en kopen we dan maar gewoon een fles.
Bij Taittinger hebben we meer geluk en krijgen de mannen alsnog hun blonde hostesse, die ons door de kelders langsheen de flessen champange leidt. De uitleg is interessant en erg leerrijk. Mijn vraag 'hoe komen de bubbels in de champagne' was toch nog niet zo dom en is te verklaren door een gisting op de fles met suiker (na de rusttijd op vat). In principe wordt champagne gemaakt van een mengeling van 3 druiven: de witte Chardonnay en de blauwe Pinot Noir en Pinot Meunier. Uitzondering hierop is de Blanc de Blancs (enkel witte druiven) en Blanc de Noirs (de blauwe druiven). Een champagne bestaat over het algemeen eveneens uit een combinatie van 'wijnen' uit verschillende jaren, om op die manier een kwalitatieve smaak te kunnen garanderen.
De rondleiding sluiten we af met een glaasje bubbels en ik kom tot de conclusie dat ik de Grethen lekkerder vind.
Na de bubbels, het eten (niets bijzonder). Na het eten, de Notre Dame van Reims. Die was wél bijzonder: hoog, immens groot, mooi en koud. Voor de Kempenaars onder ons: de kerk van Zammel past volledig in die van Reims. De luchtbogen, glasramen en lusters waren echt wel de moeite.
Het paleis, dat er naast ligt, was helaas gesloten, dus hebben we ons bezoek afgerond in de Cora van Reims. Voor de Hasselaren: de 'grote' Carrefour past in de Cora van Reims :-)
Daarna snel-snel alles afzetten in de gîte, want om 17u30 vertrekken we samen met Mr. Grethen naar de coöperatieve, waar de druiven van zijn zoon worden geperst. Hij legt ons het hele proces uit (een deel dat ze ons niet hebben uitgelegd bij Taittinger) en uiteraard sluiten we weer af met een glaasje Champagne.
Het eindejaarsdiner begint met zalmhapjes, scampi's en haring, daarna een tomatensoep, gevolgd door konijn, met een sausje van champignons met spek, puree en tomaatjes met pesto in de oven en afgerond met citroenmeringue, gekarameliseerde appeltjes of kaas.
Na het eten wagen we ons aan een Trivial Pursuit. Ons moeke en ik vormen een team, Arthur en vake spelen individueel. Het eerste rondje wordt gewonnen door ons vake, het tweede ook ... De gebundelde kennis van ons moeke en mezelf blijkt niet voldoende te zijn om ons vake te verslagen, hoewel we telkens dicht in de buurt komen.
Om middernacht hebben we het nieuwe jaar ingezet met ... Champagne!
Tegen 01u30 kruipen we voor de eerste keer in 2008 in ons bedje. Het was een rustige manier om 2008 in te gaan, maar het was net dat wat ik in gedachten had. Gezellig, zonder al te veel tralala, omringd door de mensen die ik graag bij me heb. Een beter begin van het nieuwe jaar kon ik me niet inbeelden.
Dinsdag - 01/01/2008
In de voormiddag nemen we de tijd om uit te slapen en rustig te brunchen, in de namiddag is het tijd om te gaan wandelen. Deze keer is het een wandeling van 8 km, door de verlaten wijngaarden, een sprookjesbos en de dorpskern van Trigny. Rustig, mistig en best wel koud, maar een geslaagde wandeling zonder al te veel problemen om de weg te vinden.
Om 17u00 eten we nog met vier samen en daarna is het mooie liedje voor Arthur en mezelf uit. We vertrekken tegen 18u00 in de mist naar huis. Eerst is het stapvoets rijden en hopen dat we geen tegenligger of hert op onze baan tegenkomen, daarna is het in de donkere op de autosnelweg proberen een voorligger te vinden, die ik dan gewoon kan volgen.
Om 21u30 komen we uitgeput thuis, het was een lange autorit, die ik helemaal heb ik uitgereden (ja, ben best wel een beetje fier). We kijken nog even TV en kruipen daarna, uitgerust, in bed.
2007 was een goed jaar, met mooie ervaringen. Ik kijk er met plezier op terug en hoop dat 2008 minsten zo bijzonder mag zijn.
Verder wens ik iedereen een even sprankelend nieuwjaar, veel geluk, liefde, vriendschap, plezier en een goede gezondheid.
Hopelijk worden er mooie herinneringen gecreëerd, waarop jullie later met een positief gevoel kunnen terugkijken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten