Goed begonnen ...

Als kerstcadeau heb ik van M., mijn schoonbroer, een boek gekregen: "Haken voor coole meiden". Op zich vind ik het wel leuk dat hij mij 'cool' vindt, maar ik vrees dat hij mij ook wel een beetje overschat...

Tijdens ons verblijf in de Champagnestreek, ben ik begonnen met de eerste losjes en stokjes. Eerst wat uitproberen en een proeflapje maken. Plots kwamen ook de trauma's van de naailessen op de lagere school naar boven. "Niet zo vast!", hoor ik onze juf nog roepen.
Ik doe het graag, maar ik kan het niet. Ik haak veel te vast waardoor ik bij de volgende toer steken, niet meer door de vorige toer geraak en dus vooral gefrustreerd raak. Vooral de steek 'halve vaste' bezorgt me kopzorgen. De stokjes, dubbele stokjes en halve stokjes vormen geen probleem.

Soit, in het boek stond: "Eenvoudig mutsje". Dat leek me ideaal als beginproject. Eerst een toer lossen, netjes rond het hoofd om te meten hoe lang het moet zijn, de ring sluiten en door naar de volgende toer van halve vasten. En dan loopt het mis ... De ring wordt steeds kleiner en kleiner. De eerste keer dacht ik: geen erg, ik geef het als cadeau aan het dochtertje van D. & O. Helaas, naarmate ik vorderde, werd de ring nóg kleiner en kleiner en zou het zelfs onze Toulouse niet meer passen. Ondertussen ben ik al 4 keer opnieuw begonnen en begin ik te twijfelen: nogmaals proberen of een ander project kiezen.

Goed begonnen is half gewonnen, maar daar zit mijn probleem, vrees ik. Ik geraak die halve vasten maar niet voorbij ...