Winterefteling

Aangezien ons nichtje N. op haar verjaardag steeds overstelpt wordt met allerlei leuke cadeautjes, dachten Arthur en ik eens iets helemaal anders te doen. Op haar 2de verjaardag besloten we haar telkens een uitstapje cadeau te doen. Vorig haar trokken we naar de Olmense Zoo, dit jaar werd het de Efteling.

Hoewel haar verjaardag al een aantal maanden geleden plaatsvond, zijn we door omstandigheden (zoals onze trouw) pas zaterdag naar de Winterefteling geweest.
D. & O., haar ouders, en zusje L. waren eveneens van de partij en met z'n zessen stapten we binnen in de sprookjeswereld van Kaatsheuvel.

Het weer was ideaal: blauwe hemel, af en toe een straaltje zon, geen vervelende regendruppels, fris, maar niet ijzig koud. Iedereen was goed ingeduffeld, dus we pasten in het winterse decor.

Tegen mijn verwachtingen in was het best wel druk. Bij verschillende attracties moesten we een half uur aanschuiven. Tegen het einde van de rij, merkte je dat kinderen vervelend, of eerder verveeld, begonnen te raken. N. daarentegen bleef vrolijk aanschuiven, zonder morren.
Ze genoot van de bootjes, zingende poppetjes, draaiende paardenmolen, de dansende elfjes en de vele lichtjes die we zagen vanuit de Pagode.
Ook in het sprookjesbos was ze in haar nopjes. Ze luisterde aandachtig naar de verhaaltjes en vulde zelf aan als we een belangrijk detail vergaten.

Niet alleen N.'s grote glimlach en vrolijk gebabbel, maakten er een bijzondere dag van. Mijn hartje ging sneller kloppen toen ik zag hoe Arthur met haar speelde of hoe hij liefdevol het dekentje van L. wat verder over haar heen legde, zodat ze zeker geen kou zou lijden. Ik was er al langer van overtuigd dat hij een fantastische vader zou zijn, maar deze kleine gebaren toonden nog maar eens aan dat hij echt goed is met kinderen. Ik kijk er naar uit om later nog eens terug te gaan naar de Efteling, met N., L., D., O., Arthur, mezelf en hopelijk nog wat kleine dropjes erbij.