Hoewel hij niet de meest fantastische stem heeft, niet de meest charismatische persoon is, zijn zowel Arthur als ik helemaal weg van zijn liedjes. De sound, de tekst, de emoties die hij in zijn liedjes verwerkt, maken zijn CD's stuk voor stuk sterk.
We hebben ons echt moeten inhouden om ook liedjes van andere artiesten te nemen op onze trouw. Ons huwelijk was bijna 'alles-Ozark-Henry' geworden (buiten de bruidegom dan :-)
Gewoon maar om aan te geven dat we zijn muziek echt wel kunnen apreciëren.
Anderhalf uur zaten we in onze stoel, onderuitgezakt, af en toe ogen sluitend en genieten van de muziek die hij daar ter plaatse, samen met een pianist, percussionist en bassist, maakte.
De CD "The Soft Machine" hebben we bijna stuk gedraaid, maar de nummers waren onherkenbaar. Een verschillend ritme en andere muziek eronder. You love it (wat ik deed) or you hate it (Arthur was er niet wild van). Het leek alsof je net een nieuwe CD gekocht had, maar dat kon ik wel appreciëren.
Wat hebben we geleerd tijdens / na het optreden?
- Ozark Henry kan enorm goed piano spelen
- hij is erg verlegen, zowel op als naast het podium, maar dat maakt het net een 'intiem' concert
- hij draagt blijkbaar steeds dezelfde kledij (tijdens optredens): zwart kostuum met zwart T-shirt met col
- eerst dacht ik dat hij van die lelijke witte cowboylaarzen aan had, bleek dat hij gewoon geen schoenen droeg :-)
- je moet lang genoeg applaudiseren, want hij heeft nog 4 liedjes op zijn schema staan dat hij enkel speelt als je toont dat je't goed vond
- hij stopt 3 jaar met CD's maken *snif snif* , want hij wil 1 jaar in Parijs gaan wonen, 1 jaar in Berlijn en 1 jaar in Londen ... Er even tussen uit, een sabbatjaar x 3.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten