Woensdag 2 juli 2008
Terug naar de gynaecoloog voor een tweede controle. Vandaag wordt de PAP-A-test gedaan en wordt er weer een echo gemaakt. Prutske is nu bijna 4 cm en we kunnen al heel duidelijk de handjes, voetjes en het hoofdje zien. Hij/zij heeft zelfs al gezwaaid naar ons ;-) We stonden er echt van versteld hoe goed je alles al kon onderscheiden!
's Avonds heb ik vergadering op het werk. Na de vergadering brengt S., onze assistente, me weer naar huis en in de auto flapt het eruit: "Er komt een derde O. (achternaam Arhtur) bij" en zei antwoordt heel vrolijk: "Krijgt D. (mijn schoonzus) weer een kindje!" Euhm ... nee, dus ... ;-)
Het was misschien niet zo slim van mij om het in de auto te vertellen, want nu wist ze niet goed waar focussen: op de weg of op haar enthousiasme! Nu ja, we zijn veilig thuis geraakt, dat is het belangrijkste.
Vrijdag 4 juli 2008
Elke eerste vrijdag van de maand organiseert het Vrijzinnig Ontmoetingscentrum de Café Caré-activiteiten. Aangezien ik een beetje mee help met het uitwerken, kom ik ook regelmatig helpen op de activiteiten zelf. Deze vrijdag was het een Tropical-avond met salsales, zuiderse muziek, heerlijke cocktails (naar't schijnt) en lekkere fris fruit. Ook op deze avond is er een collega die te weten is gekomen dat ik zwanger ben, maar het exacte verhaal kan ik jullie pas later vertellen ... Nieuwsgierig? Nog even geduld ...
Maandag 7 juli 2008
6u40 ... ik moet opstaan ... maar ik voel me nog zo moe ... Vrijdagavond is het laat geworden, zaterdagavond nog later, want we mochten naar een trouwfeest (waarvan bruid L. trouwens schitterde). Om 2u30 lag ik in mijn bed, uitgeput. De dag nadien kwamen mijn nonkel, neef en vriend van mijn nicht onze oude zetels ophalen. Niet dat ze op een ongelooflijk vroeg uur aan onze deur stonden, maar toch, het was pijnlijk. In de namiddag waren we uitgenodigd op een BBQ-die-geen-BBQ-werd-omwille-van-het-weer. Gelukkig werd dat niet te laat, want anders had het helemaal een ramp geweest. Maar maandag bleef toch een ochtend met kleine oogjes en een zeer klein energie-gehalte. In de namiddag werd het helaas niet beter en 's avonds was het kaarsje volledig gedoofd. 'n Uurtje slapen op de zetel doet me deugd en ik voel me terug iets beter.
Dinsdag 8 juli 2008
De dag nadien, hetzelfde scenario, alleen gaan we 's avonds nog zwemmen met L. (je weet wel, L. die ook zwanger is) & F. Vol goede moed verzamel ik mijn zwemgerief en ga ik op zoek naar mijn badpak. Mijn bikini is bovenaan helaas iets te klein en dus wurm ik me noodgedwongen in mijn badpak. Nu ja, wurmen is misschien niet het juiste woord: aangezien het label een kindermaat vertoonde, kan je wel inbeelden dat dit badpak zijn beste tijd wel gehad heeft. Eens in het water, lijkt het 2 keer uit te zetten en blijkt het stofje niet zoveel meer voor te stellen. Och ja, er gebeuren geen genânte dingen en na enkele baantjes, afgewisseld met wat langere babbelpauzes, begeven we ons weer richting douche en kleedhokjes. Nog wat napraten in de cafetaria en daarna weer naar huis. Thuis verorberen Arthur en ik nog'n lekker groot stuk pizza (zelfgemaakt door chef-kok Arthur) en sleep ik me richting bed.
Woensdag 9 juli 2008
Het begint een beetje afgezaagd te worden, maar vandaag kom ik weer thuis met het gevoel alsof ik compleet leeg ben. Aangezien Arthur in de woonkamer een lamp aan het ophangen is, kruip ik boven eventjes in bed. Een beetje later, komt Arthur me wakker maken, zodat ik de lamp kan bewonderen. Het blijkt al 20u30 te zijn en ik heb dus meer dan 2u geslapen! Toch heb ik niet het gevoel dat dat voldoende was. Het lijkt alsof ik maar niet recupereer van het zware weekend en blijkbaar zou dat kunnen kloppen. Het schijnt typisch te zijn dat een zwangere vrouw niet zo gemakkelijk weer 'bijkomt' van een slaaptekort. Ik heb m'n les nu wel geleerd en neem me voor er in de toekomst toch wat op te letten. Gelukkig kan ik morgen 'n uurtje langer slapen, oef!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten