Hier is alvast een gedichtje ... totaal geïnspireerd door u toen je daarstraks op mijn buro zo leuk kwam vertellen over de kleine dat je er nu al zoveel van houdt... vond het zo hartverwarmend hoe je er over sprak. Vandaar dit hersenspinseltje.
Moeder aan kind
Nooit zal ik vergeten,
de dag dat je welkom werd geheten.
Daar kwam je eindelijk, na lang verwacht,
9 maand heb ik iedere minuut aan je gedacht.
Je lag veilig en warm geborgen in mijn schoot,
langzaam maar zeker werd je stilaan groot.
Binnenin voelde ik je beetje bij beetje groeien,
net als ‘t knopje van een bloem, ging je bloeien.
Vanaf de eerste dag sloot ik je reeds in mijn hart,
‘ t gevoel van een moeder voor een kind is iets heel apart.
S., heel erg bedankt voor dit lieve gedicht, maar ook voor de fijne momenten op het werk, de liftjes naar huis en je heerlijke kookresultaten!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten