Hartverwarmend

Deze week is er een erg drukke week op het werk. De meeste tijd steekt nu in een tentoonstelling die loopt en waar een paar 100 leerlingen naartoe komen voor een gegidste rondleiding.
Voor die rondleiding doen we beroep op een 10-tal gemotiveerde en enthousiaste vrijwilligers, die een handleiding hebben van buiten geleerd en die een deel van hun vrije tijd opofferen. Chapeau!

Een van die vrijwilligers is mijn schoonpapa J. Hij was, samen met de andere vrijwilligers, aanwezig op onze opening van de tentoonstelling, waar ik 'vlijtig' stond te werken achter de geïmproviseerde bar. Na de uitbundige uiteenzetting van een van de sprekers, kwam J. me even vergezellen. Ik vertelde hem dat mijn ventje nu zoveel alleen zit, omdat ik 3 avonden op rij moest werken.
J. komt wat dichter en fluistert in mijn oor: "Hebben jullie dan nog wel tijd om aan jullie 9-maandenproject te werken?"

Het klinkt misschien een beetje dom, maar dat zinnetje betekende zoveel voor mij.
Het deed m'n hartje echt even gloeien en m'n gezicht stralen.
Voor opa J. mag er dus snel een volgende kleinkindje komen.

J., maak je geen zorgen, er wordt aan gewerkt ;-)