W-day - deel 1

Elke week denk ik minstens 3 keer: "Katrien, je moet nog steeds je trouwverhaal op je blog zetten."
Elke keer denk ik ook weer: "Ja, maar nu heb ik niet genoeg tijd om alles te noteren."
Dus heb ik besloten om het in stukjes te doen, zodat ik op die manier telkens een klein beetje meer mijn belofte nakom.

Vrijdag 7 september

De dag voor W-day zijn de zenuwen weer komen opduiken. In de namiddag zijn we onze laatste spulletjes in Sint Jansberg gaan afzetten. Daar aangekomen vragen we naar Caroline, die ons steeds begeleid heeft bij het organiseren van ons feest. "Zij zit in Parijs" krijgen we te horen. Eerst denk ik dat Luk ons een beetje aan het plagen is, om de zenuwen wat aan te wakkeren. Helaas blijkt het geen grap, maar Luk zal ons verder helpen en "morgen is Caroline terug, dus maak je geen zorgen". Als een echte regelt**f begin ik hem uit te leggen wat we allemaal bij hebben, waar dit hoort te liggen, wanneer we het nodig hebben, enzovoort enzovoort. Hoewel hij binnenin misschien onnozel wordt van mijn geregel, blijft Luk kalm en belooft ons dat alles in orde komt.

Met een klein hartje stap ik in de auto, om naar mijn ouders te rijden. Zoals de traditie het vraagt, zal ik bij hen slapen. Van daaruit zal ik dan naar Hasselt rijden om, iets minder traditioneel, mijn bruidegom op te halen. Arthur is minder kalm dan Luk en besluit om me te droppen, in plaats van mee te eten. "Gij maakt mij zot met uw zenuwen" Nu kan ik er om lachen en begrijp ik hem volledig, maar op die moment was ik iets minder happy.

's Avonds vertrek ik naar K., om mijn nagels een kleurtje te geven. Terwijl zij heel rustig en professioneel mijn vingers onder handen neemt, babbelen we over koetjes en kalfjes. K. is een jeugdvriendin van me. Eerst hebben we samen balletles gevolgd, in het 6e leerjaar hebben we samen in de klas gezeten en in het secundair reden we een tijdje samen naar school. Ik voel me dan ook helemaal op mijn gemak bij haar en tijdens deze beauty kuur ben ik volledig gekalmeerd.

Compleet ontspannen rijd ik weer naar huis. Aangezien mijn nagels nog niet droog zijn en ik ze ongeschonden wil houden, laat ik me bedienen. Mijn moeder werkt mijn armbandje af en na een aangename babbel, kruip ik voor de laatste keer als ongehuwde vrouw in bed. Met kleine kriebeltjes in m'n buik, val ik in een diepe vaste slaap. Nog een paar uurtjes en mijn droom zal uitkomen. Ik ben er klaar voor!