Zoals jullie misschien kunnen lezen hebben op de blog van Crash Test Mommy is Pietje de Dood met zijn zeis komen zwaaien binnen onze organisatie. Niet letterlijk, maar figuurlijk...
Twee collega's hebben maandag hun (figuurlijke) doodstreek gekregen in de vorm van hun ontslag.
Omwille van strafbare feiten? Nee
Omwille van onwettige afwezigheid? Nee
Omwille van pesten op het werk? Nee
Omwille van het overtreden van de ethische code? Nee
Omwille van slechte prestaties? Nee
Nee, niets van dat alles.
Ze zijn ontslagen, omwille van ziekte.
Mijn collega A., mijn maatje in het centrum, was een van de twee.
Zij moest ophoepelen omwile van haar onafgebroken afwezigheid sinds augustus. Nog geen twee maand!
Bij A. hebben ze een maand geleden CVS vast gesteld. Alsof dat nog niet voldoende was, vindt onze werkgever het nodig haar te dumpen. Als vuil, als rommel, als een apparaat dat niet meer deugt.
Vidange perdue ... De wegwerpmaatschappij heeft ook onze organiatie aangetast.
Waar zijn we dan toch mee bezig?! Wij worden verondersteld te zorgen voor anderen, klaar te staan voor mensen die het moeilijk hebben. Onze werkgever vindt het niet nodig om dit principe zelf in de praktijk om te zetten. Iedereen vertrekt met onzekerheid naar het werk. Wat als ik morgen ziek word?
Samen met A. & P. heeft onze werkgever ook de vrijzinnige waarden besmet en vermoord ...
PS Lieve A., je bureautje staat er maar leeg en donker bij. Met z'n drietjes strijden we lustig verder, maar je lach, je knuffel, je droge humor, je vrolijk gespring en je oppeppende gesprekken zijn de grote afwezigen. We missen je enorm!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
't is gewoon te gruwelijk voor woorden :-(
A.: véél sterkte!!!! je weet dat ik er voor je ben hè...
en Katrien: ook voor jou ben ik er, voor die nodige babbel soms ;-)
alsof ziek zijn nog niet genoeg 'straf' is hè...
Lieve, lieve (colle) Katrien,
bedankt voor je mooie, lieve en warme woorden.
Mijn ontslag was en is een mokerslag van jewelste. Zo eentje dat je knock-out slaat, waar je na een poos van bijkomt maar je nog dagen misselijk en duizelig voelt.
Ik kom het wel te boven, (sterrebeeld leeuw zal niet toevallig het mijne zijn), maar 't zal zijn tijd moeten duren. Het moet echt slijten, maar intussen timmer ik, (alweereen illusie armer), verder aan mijn eigen weg, die verrassende wendingen blijft nemen.
Ik probeer er op te vertrouwen dat alles goed komt. Ik zet alles op alles om te herstellen en al mijn dromen waar te maken. (dat zijn er nog heel wat!)
Dankzij de liefde, steun en warmte die ik krijg van mijn gezin en de mensen rondom ons zal het me zeker lukken.
Wat de werkgever betreft...
Hun houding is harteloos, onmenselijk, onrespectvol en druist in tegen alles wat ze zo graag verkondigen te zijn.
Ik hield van mijn job, het was een essentieel onderdeel van mijn mens-zijn, ik deed het met hart en ziel, ik was gemotiveerd, flexibel, correct,...ik deed het allemaal zo oneindig graag...
Ik deed mijn job ook naar behoren, daar ben ik zeker van.
Mijn CVS was voor hen blijkbaar toch belangrijker dan mijn ingesteldheid en engagement als werknemer. In alle bescheidenheid...Ze zijn een prima kracht kwijt. Eigen schuld, hele dikke bult.
Ik wil met die hele reutemeteut niets meer te maken hebben.
En wat onze vriendschap betreft...
Die gaat nooit verloren.
En jij zal altijd mijn beste "colle" ooit zijn.
Ik blijf aan de zijlijn supporteren voor jou en het team. Ik hoop dat er een fijne vervanger wordt gevonden voor mij.
Dat verdienen jullie zeker.
Knuffies.
ikke x x x
Een vervanger die je als werknemer vervangt, maar NOOIT als vriendin!
Niemand kan ooit in de buurt komen van wat jij voor ons betekende.
Een reactie posten