woensdag 3 oktober 2007

The Big Trip - Part three

Dinsdag 25 september

Mijn ouders zijn een paar jaar geleden ook naar San Francisco geweest en zij hebben toen een fietstocht gemaakt. Dat leek ons ook wel wat en dus trokken we weer richting Pier 39 om er een fiets te huren. De inwoners van San Francisco staan erom bekend te streven naar een gezonde levenswijze. Voor ons betekende dat een fietspad in goede staat, maar ook slalommen tussen de joggers. Langs het strand omhoog naar de Golden Gate Brigde om er dan rustig over te peddelen. Het is zo eens iets anders dan wandelen of rijden over een brug.















In Sausalito, aan het einde van de Golden Gate brug, hebben we op een terrasje lekker 'echt' Italiaans *hehum* gegeten, met zicht op San Francisco en Alcatraz. Met de ferry zijn we dan terug gekeerd naar ons startpunt.

Arthur wou nog graag een jeans kopen, aangezien dat daar wel een stuk goedkop
er is.
We wisten dat we wel wat winkels moesten vinden in de buurt van Union Square. Helaas niets gevonden, maar achteraf gezien, hebben we maar 1 straat verkeerd gezeten *zucht*.

Dan maar terug naar Fisherman's Wharf om naar de zeeleeuwen en -honden te gaan kijken. Wat een lawaaierigm stinkende en agressieve beestjes. Enkel slapend zijn ze best wel schattig.
















Ook deze avond zijn we op Pier 39 gaan eten, maar deze keer in een Italiaans restaurant, met zicht op de Bay Bridge. Arthur ging voor het buffet (pizza, pasta en salade), ik sloot mijn reis af met een echte Italiaanse hamburger :-)

De dag erna moesten we vroeg uit ons bedje, dus besloten we maar op op tijd terug te keren naar het hotel en voldoende nachtrust op te doen. Dat was echter niet het plan van onze "gay friends next door" die van 2u 's morgens tot 5u30 hebben zitten giechelen, springen, douchen en ik wil niet weten wat nog meer. Echt veel geslapen hebben we dus niet en ons ochtendhumeur was dan ook navenant...















Om 6u30 zou de Air Port Shuttle ons komen oppikken aan het hotel.
Om 6u30 was er nog geen busje, tegen 6u40...nog niets, 6u45 ... niks, 6u50 eindelijk!
Helaas moest de chauffeur ook nog een andere passagier oppikken en dus kwamen we later dan gepland aan in de luchthaven. Gelukkig moesten we daar niet lang zoeken achter de incheckbalie en konden de koffers snel afgeleverd worden.

Nog 1u30 om te winkelen, dachten we ... Net zoals in Zaventem moesten we door de handbagage-controle. Alleen duurt dat hier net iets langer en dan zeker voor Arthur, die blijkbaar toch erg verdacht moet overkomen (achteraf hebben we gehoord dat Nederlanders een risicogroep zijn). Ik mocht de snelle procedure door en was na een 10-tal minuutjes doorgelicht. En dan maar wachten op mijn man. Hij moest zijn schoenen, riem, bril en trui uitdoen, rugzak in een bakje afgeven en in een luchtcabine stappen. Daar kreeg hij enkele 'lucht-stootjes', vermoedelijk om schadelijke stoffen te detecteren. Beetje bij beetje kreeg hij zijn materiaal terug. De rugzak die hij bij had (en die eigenlijk van mij was, dus vol kleine prulletjes zat) werd helemaal binnenste buiten gekeerd en alles werd afgeveegd met een poederdoekje, waarna dat in een analysemachine verdween. In plaats van 1u30 over te hebben, hadden we nog een kwartiertje vooraleer we moesten instappen.

In New York hadden we wat meer tijd om te shoppen, maar het aanbod was maar povertjes en dus hebben we onze laatste dollarcentjes opgemaakt aan een lekkere bagel en goed gevulde broodje.
Na ongeveer 13u vliegen, konden we onze voetjes veilig op Belgische bodem zetten.
Het Amerikaanse douane-verhaal kreeg echter nog een vervelend staartje: al onze koffers zijn doorzocht door de douane. Ondanks de goed gekeurde TSA-slotjes (de douane heeft een loper van dit soort slot), werd toch bij 1 koffer de ritssluiting over geknipt en waren de 3 slotjes spoorloos verdwenen. Jammer dat ze zo respectloos omgaan met andermans spullen :-(
Hier dus een tip voor degenen die een reis naar Amerika overwegen: haal bij het terugkeren naar huis de slotjes van je koffers...

In de aankomsthaal werden we met een warme knuffel onthaald door de ouders van Arthur en hebben zij ons thuis afgezet. Waarna dus het verhaal van de jetlag begon ;-)

Geen opmerkingen: