In de familie komen er op korte periode 4 jaartjes bij: eentje bij mijn schoonbroer, eentje bij Arthur, eentje bij omie (oma van Arthur) en tenslotte nog eentje bij mezelf. Om dit allemaal te vieren, hebben we gisteren een gezamenlijk verjaardagsfeestje gehad bij ons thuis.
De Antwerpse tak van de familie kwam als eerste aan, maar blijkbaar was voor Grote Bloem de rit niet lang genoeg, want zij vertoefde nog in dromenland. Niet snel daarna volgden oma, opa (ouders Arthur) en omie, op de voet gevolgd door C. en D. (zus en schoonbroer). Na de 'Uitwisseling der Cadeaus', vlogen we in de patékes die mama D. ( oudste zus van Arthur) vanuit 't stad had meegebracht.
Alsof de heerlijke geur van chocolade het neusje van Grote Bloem bereikte, was ze eventjes later wakker en kwam ze met kleine slaapoogjes en een grote portie verlegenheid de woonkamer binnen. Klein Bloem stond ondertussen met haar schattige fonkeloogjes te bedelen bij haar papa O. om met kleine hapjes haar maagje te kunnen vullen. Terwijl de volwassenen zich amuseerden met gesprekken over allerlei, maakte ik voor Grote en Kleine Bloem een geïmproviseerd knutselhoekje waar ze met de plasticine kleurrijke diertjes konden maken. Nadat de interesse hierin uitgeblust was, speelden mama, Grote en Kleine Bloem en mezelf verstoppertje. Dat Kleine Bloem heel snel woorden en gedrag overneemt, bleek tijdens dit spel: ze keek even naar haar grote zus, draaide zich naar de muur, riep iets als 'een ... ien' en begon dan achter mama te zoeken. Ongelooflijk hoe snel zij bijleert!
Hoewel het weer niet zo schitterend was als vorig weekend, trokken we toch even met de hele bende naar het speelpleintje hier wat verder (alleen C. en D. stortten zich op de groentjes, zodat ze proper waren tegen dat we terug kwamen). Terwijl opa, oma en omie genoten van het zien van hun spelende (achter)kleinkinderen, begeleidde papa O. zijn dochters naar de glijbaan, op de schommel en over de wiebelende brug. Arthur nam vrolijk foto's van dit gezelschap en mama D. en ikzelf babbelden nog wat bij.
Na het verbranden van al die energie (voor de ene al wat meer dan voor de andere), werd het tijd om 'het volk' te spijzen. Weinig origineel, maar wel lekker: een broodjesbuffet met groentjes, slaatjes, (zelfgemaakte) bagels, (zelfgemaakte) hesp/kaascroissants, kaas, vlees, ...
Daarna vertrok iedereen weer stilletjes aan naar huis en ploften Arthur en ik in de zetel om nog naar een (akelige, ieuw) aflevering van Navy NCIS te kijken.
Het was een gezellige namiddag en ik heb enorm genoten van de guitige glimlachen van de Bloemen, die telkens opnieuw zo hard gegroeid zijn en me steeds weer verstomd doen staan over hoeveel ze bijgeleerd hebben!
maandag 19 mei 2008
vrijdag 16 mei 2008
Exquisa in de puree
Voor de mensen die 'Mijn Restaurant' volgen, zal deze titel wel alleszeggend zijn. Zowal Arthur als ik kijken graag en natuurlijk willen we dat Exquisa openblijft.
Hoewel ik me waarschijnlijk nooit 100% Limburgs zal voelen (m'n kei cool *not* accentje zal me er wel steeds aan doen herinneren dat m'n roots in de Kempen ligt), ben ik wel blij in Hasselt te wonen. Niet dat ik niet graag in Geel of Mol woonde, maar hier is het ook fijn toeven. Keuze uit 101 lekkere restaurantjes (zelfs mijn moeder, die anders nogal kritisch staat tegenover Limburgs, vind het culinair aanbod in Hasselt top), lekker sappig accent, gezellige mensen en gratis bussen (zeer handig!). Het is niet beter dan in Mol, maar wel anders.
Soit, ik wijk af ... Wie wil dat Exquisa naar de finale gaat, mag steeds een handje ... euhm ... sms'je toesteken: stuur HASSELT naar 3274.
Hoewel ik me waarschijnlijk nooit 100% Limburgs zal voelen (m'n kei cool *not* accentje zal me er wel steeds aan doen herinneren dat m'n roots in de Kempen ligt), ben ik wel blij in Hasselt te wonen. Niet dat ik niet graag in Geel of Mol woonde, maar hier is het ook fijn toeven. Keuze uit 101 lekkere restaurantjes (zelfs mijn moeder, die anders nogal kritisch staat tegenover Limburgs, vind het culinair aanbod in Hasselt top), lekker sappig accent, gezellige mensen en gratis bussen (zeer handig!). Het is niet beter dan in Mol, maar wel anders.
Soit, ik wijk af ... Wie wil dat Exquisa naar de finale gaat, mag steeds een handje ... euhm ... sms'je toesteken: stuur HASSELT naar 3274.
dinsdag 15 april 2008
Weekmenu 14/04 - 19/04
Het is weer even geleden, maar hier dan toch nog eens een weekmenu:
- ma & di: Mexicaanse kip met rijst
- woe & do: ovenschotel met puree, witte kool en gehakt
- vrij: spaghetti bolognaise
- za: uit eten met vrienden
vrijdag 11 april 2008
Lied van de maand - April
Soundtrack - House of the flying daggers
Dit een liedje uit de soundtrack van 'House of the flying daggers', een van de (letterlijk) MOOIste films die ik gezien heb. Oospronkelijk stond ik er wat weigerachtig tegenover, want ik ben niet zo'n fan van het Chinees, maar de beelden, de muziek, de harmonie, de kostuums en de gracieuze bewegingen maken hiervan een prachtige film!
(PS verwacht geen actiefilm ... )
donderdag 10 april 2008
Verlanglijstje
Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik weg ben van de kledij van Kaat Tilley. Daarnet weer 'per ongeluk' op haar site beland en dan beginnen mijn oogjes te fonkelen bij het zien van de prachtige ontwerpen. Mijn verlanglijstje:
Nu ja, ik vrees dat het bij verlangen zal blijven, want haar prijskaartjes zijn niet min ...
Nu ja, ik vrees dat het bij verlangen zal blijven, want haar prijskaartjes zijn niet min ...
Wat ís filosofie?
Gisteren organiseerden onze collega's van Hasselt een workshop 'Filosoferen met kinderen'. Het is een onderwerp dat me boeit en het leek ons een interessante activiteit om aan te bieden op klasbezoeken. Na de theorie, kwam de praktijk. We begonnen met een spel waarbij we in een kring zaten met 1 stoel minder dan het aantal personen. Een deelnemer staat in het midden van die kring en stelt een 'voorwaarde': "Iedereen die ... verwisselt van stoel." Op die manier komt de persoon die te traag was, en dus geen lege stoel meer had, in het midden van de kring te staan. Er waren 3 rondes met telkens een ander soort vraag:
Het klinkt misschien allemaal belachelijk, maar ik daag jullie uit: ga eens samen zitten met een groep vrienden, familie, kinderen, ... en probeer maar eens 'het antwoord' te vinden op: "wat is raar?" Zij die het antwoord menen te kennen, mogen het me altijd laten weten.
- vragen waarbij het antwoord 'aanwezig' en zichtbaar is, vb. "Iedereen die groene ogen heeft, verwisselt van plaats."
- vragen waarbij het antwoord niet zichtbaar is, vb. "Iedereen die een kat heeft, verwisselt van plaats."
- vragen waarbij een mening wordt gevraagd, vb. "Iedereen die vindt dat leerkrachten meer recht op vakantie hebben, verwisselt van plaats."
- zijn honden beter dan katten?
- is de weg belangrijker dan de bestemming?
- zijn mensen met huisdieren dierenvrienden?
- wat is raar?
Het klinkt misschien allemaal belachelijk, maar ik daag jullie uit: ga eens samen zitten met een groep vrienden, familie, kinderen, ... en probeer maar eens 'het antwoord' te vinden op: "wat is raar?" Zij die het antwoord menen te kennen, mogen het me altijd laten weten.
maandag 7 april 2008
Fijn gevuld weekend
Aangezien Arthur voor een weekend naar d'Ardennen was om er te gaan biken, moest ik vrijdag, zaterdag en zondag op m'n eentje zien in te vullen. Nu ja, op m'n 'eentje'... laten we zeggen dat ik deze dagen in fijn gezelschap heb doorgebracht.
Vrijdagavond was ik op visite in het VOCHT waar collega L. een initiatie Mindfulness had geprogrammeerd. Normaal gezien zouden we met 4 collega's daar zijn om te helpen, maar de anderen hadden de avond voordien een zware stap in de wereld gezet en zagen het niet zo zitten om te komen. L. was blij me te zien: nu stond ze er niet alleen voor en misschien kon ik de 'vloek' wel doorbreken. Alles wat ze deed of aanraakte, leek mis te lopen. De deur van de berging die geblokkeerd was langs de binnenkant, de CD-speler die niet wou sluiten, de docent die zijn trein bijna miste, enzovoort. Nu ja, blijkbaar hielp mijn aanwezigheid niet echt, want niet alles verliep even vlotjes. Hoewel die vorming misschien wel boeiend was, hebben L. en ik ons achter de toog gezet en hebben we al fluisterend de avond vol gebabbeld.
Daarna ben ik nog naar mijn ouders gereden om daar in mijn oude bedje te slapen.
Zaterdagochtend, 6u30. Mijn wekker gaat af. Mijn tante en nonkel kwamen die morgen toe op Zaventem van hun reis naar Ethiopië en mijn moeder zou er hen gaan ophalen. Om haar wat gezelschap te houden, rijd ik met haar mee. Mijn ogen hebben wat moeite om open te blijven, maar op de een of andere manier schijnt mijn mond er nooit problemen mee te hebben om goed en vlot te functioneren ;-) Onderweg terug naar huis luisteren we naar de spannende Afrikaanse avonturen en hebben zowel mijn moeder als ik spijt dat we er niet bij konden zijn.
Tegen de middag kwam mijn schoonzus toe met haar Grote en Kleine Bloem bij mijn ouders. Terwijl mijn moeder en Schoonzus babbelden, stond ik versteld van Kleine Bloem haar loop- en babbelkunsten! De vorige keer dat ik haar zag, waren de conversaties nog eenrichtingsverkeer: ik praatte tegen haar, trok wat rare gezichten en zij keek me aan alsof ik goed gek was... Nu kon ik haar vragen stellen, waarop ze duidelijk antwoordde met een knik of het schudden van haar hoofd. Ongelooflijk! Met z'n vieren trokken we naar Circus Bruul, een grote kleurrijke binnenspeeltuin. Terwijl Schoonzus met Kleine Bloem op stap was, liep ik achter Grote Bloem aan die zich kostelijk amuseerde op het danspodium, de glijbanen, het ballenbad en de klimtoestellen. Alleen het springkasteel dat ook dienst deed als klimmuur en glijbaan was wat hoog gegrepen: ze was bijna boven, nog 1 stapje moest ze hoger, en toen liep het mis. Ze durfde niet meer en keek me angstig aan: "Kom me halen, ik durf niet meer". Tja, wat doe je dan als tante ... ?! Schoenen uit en maar zelf naar boven klauteren. Het was geen zicht, maar stiekem was het wel leuk om met Grote Bloem op de schoot de glijbaan af te vliegen. Een paar frieten en enkele mayo-vlekken later, was de speelnamiddag afgelopen. Met een rood en bezweet gezichtje kroop Grote Bloem weer in de auto, met naast haar Kleine Bloem die zich ook goed geamuseerd heeft, en reed dit fijn gezelschap richting Antwerpen.
Na de heerlijke maaltijd van mijn moeder, besloten we een film op te zetten. Samen met mijn moeder en vader, heb ik genoten van de film Pirates of the Caribbean. En voor zij die het zich afvragen: ik heb dapper naar alle scènes gekeken, zelfs die waar zwaarden en messen in het rond vlogen :-D
Zondagmorgen werd ik, onverwacht, wakker door het zonnetje. We hadden ons al voorbereid op een dag vol regen, wind, hagel, donder en bliksem. Mijn moeder had nog wat planten nodig voor in de tuin, die ze volledig aan het herinrichten is, en dus reden we naar het Genker Plantencentrum. Daar hebben ze een zeer uitgebreid aanbod en de prijs valt heel goed mee. Een hele kar hebben we vol geladen met callasbollen, seringen, ... Vooraleer we naar huis reden, zijn we nog even langs mijn werk gereden, zodat mijn moeder kon zien waar ik elke werkdag 8 uur slijt.
Tegen 14u00 zijn we mijn vader en zusje gaan ophalen en zijn we gaan eten in de lokale herberg.
Opnieuw thuis gekomen, hebben mijn zus en ik de laatste roddels en nieuwsjes uitgewisseld, zodat we weer op de hoogte waren. Daarna heb ik mijn moeder helpen planten en als alles goed gaat staan er binnenkort zwarte callas in de tuin én een sering met mijn naam!
Ik heb een hekel aan tuinieren, vooral omdat ik dan altijd zo'n smerige handen heb, maar gisteren ben ik er in geslaagd mijn handen én nagels zuiver te houden.
De namiddag hebben we afgesloten met een gezelschapsspel, waarbij ik als laatste eindigde. Och ja, het went wel, achteraan bungelen :-)
Om 21u00 moest mijn zus de trein hebben en heb ik haar aan't station afgezet. Ik dacht daarna rechtstreeks door te rijden naar huis, maar dat was zonder rekening te houden met de omweg die op me lag te wachten *zucht* Ik volgde netjes de pijlen en kreeg toen af te rekenen met, volgens mij het meest voorkomende verkeerfenomeen in België, het verdwijnen van de wijzers. Daar waar ik naar links moest, mocht ik niet in, maar er werd wel niet aangewezen hoe ik dan wél moest. Grommel! Ik heb er bijna even lang over gedaan om Geel uit te komen dan van daaruit naar Hasselt te rijden. En daar wachtte Arthur op me! Hij was een dag vroeger thuis dan gepland.
De eerste modderverhalen heb ik al in korte versie gekregen, de rest zal, vermoed ik, nog wel op de Mudbikers-blog te lezen zijn.
En nu is het alweer maandag, een hele week voor me vooraleer ik weer kan genieten van het weekend.
zwarte callas
Vrijdagavond was ik op visite in het VOCHT waar collega L. een initiatie Mindfulness had geprogrammeerd. Normaal gezien zouden we met 4 collega's daar zijn om te helpen, maar de anderen hadden de avond voordien een zware stap in de wereld gezet en zagen het niet zo zitten om te komen. L. was blij me te zien: nu stond ze er niet alleen voor en misschien kon ik de 'vloek' wel doorbreken. Alles wat ze deed of aanraakte, leek mis te lopen. De deur van de berging die geblokkeerd was langs de binnenkant, de CD-speler die niet wou sluiten, de docent die zijn trein bijna miste, enzovoort. Nu ja, blijkbaar hielp mijn aanwezigheid niet echt, want niet alles verliep even vlotjes. Hoewel die vorming misschien wel boeiend was, hebben L. en ik ons achter de toog gezet en hebben we al fluisterend de avond vol gebabbeld.
Daarna ben ik nog naar mijn ouders gereden om daar in mijn oude bedje te slapen.
Zaterdagochtend, 6u30. Mijn wekker gaat af. Mijn tante en nonkel kwamen die morgen toe op Zaventem van hun reis naar Ethiopië en mijn moeder zou er hen gaan ophalen. Om haar wat gezelschap te houden, rijd ik met haar mee. Mijn ogen hebben wat moeite om open te blijven, maar op de een of andere manier schijnt mijn mond er nooit problemen mee te hebben om goed en vlot te functioneren ;-) Onderweg terug naar huis luisteren we naar de spannende Afrikaanse avonturen en hebben zowel mijn moeder als ik spijt dat we er niet bij konden zijn.
Tegen de middag kwam mijn schoonzus toe met haar Grote en Kleine Bloem bij mijn ouders. Terwijl mijn moeder en Schoonzus babbelden, stond ik versteld van Kleine Bloem haar loop- en babbelkunsten! De vorige keer dat ik haar zag, waren de conversaties nog eenrichtingsverkeer: ik praatte tegen haar, trok wat rare gezichten en zij keek me aan alsof ik goed gek was... Nu kon ik haar vragen stellen, waarop ze duidelijk antwoordde met een knik of het schudden van haar hoofd. Ongelooflijk! Met z'n vieren trokken we naar Circus Bruul, een grote kleurrijke binnenspeeltuin. Terwijl Schoonzus met Kleine Bloem op stap was, liep ik achter Grote Bloem aan die zich kostelijk amuseerde op het danspodium, de glijbanen, het ballenbad en de klimtoestellen. Alleen het springkasteel dat ook dienst deed als klimmuur en glijbaan was wat hoog gegrepen: ze was bijna boven, nog 1 stapje moest ze hoger, en toen liep het mis. Ze durfde niet meer en keek me angstig aan: "Kom me halen, ik durf niet meer". Tja, wat doe je dan als tante ... ?! Schoenen uit en maar zelf naar boven klauteren. Het was geen zicht, maar stiekem was het wel leuk om met Grote Bloem op de schoot de glijbaan af te vliegen. Een paar frieten en enkele mayo-vlekken later, was de speelnamiddag afgelopen. Met een rood en bezweet gezichtje kroop Grote Bloem weer in de auto, met naast haar Kleine Bloem die zich ook goed geamuseerd heeft, en reed dit fijn gezelschap richting Antwerpen.
Na de heerlijke maaltijd van mijn moeder, besloten we een film op te zetten. Samen met mijn moeder en vader, heb ik genoten van de film Pirates of the Caribbean. En voor zij die het zich afvragen: ik heb dapper naar alle scènes gekeken, zelfs die waar zwaarden en messen in het rond vlogen :-D
Zondagmorgen werd ik, onverwacht, wakker door het zonnetje. We hadden ons al voorbereid op een dag vol regen, wind, hagel, donder en bliksem. Mijn moeder had nog wat planten nodig voor in de tuin, die ze volledig aan het herinrichten is, en dus reden we naar het Genker Plantencentrum. Daar hebben ze een zeer uitgebreid aanbod en de prijs valt heel goed mee. Een hele kar hebben we vol geladen met callasbollen, seringen, ... Vooraleer we naar huis reden, zijn we nog even langs mijn werk gereden, zodat mijn moeder kon zien waar ik elke werkdag 8 uur slijt.
Tegen 14u00 zijn we mijn vader en zusje gaan ophalen en zijn we gaan eten in de lokale herberg.
Opnieuw thuis gekomen, hebben mijn zus en ik de laatste roddels en nieuwsjes uitgewisseld, zodat we weer op de hoogte waren. Daarna heb ik mijn moeder helpen planten en als alles goed gaat staan er binnenkort zwarte callas in de tuin én een sering met mijn naam!
Ik heb een hekel aan tuinieren, vooral omdat ik dan altijd zo'n smerige handen heb, maar gisteren ben ik er in geslaagd mijn handen én nagels zuiver te houden.
De namiddag hebben we afgesloten met een gezelschapsspel, waarbij ik als laatste eindigde. Och ja, het went wel, achteraan bungelen :-)
Om 21u00 moest mijn zus de trein hebben en heb ik haar aan't station afgezet. Ik dacht daarna rechtstreeks door te rijden naar huis, maar dat was zonder rekening te houden met de omweg die op me lag te wachten *zucht* Ik volgde netjes de pijlen en kreeg toen af te rekenen met, volgens mij het meest voorkomende verkeerfenomeen in België, het verdwijnen van de wijzers. Daar waar ik naar links moest, mocht ik niet in, maar er werd wel niet aangewezen hoe ik dan wél moest. Grommel! Ik heb er bijna even lang over gedaan om Geel uit te komen dan van daaruit naar Hasselt te rijden. En daar wachtte Arthur op me! Hij was een dag vroeger thuis dan gepland.
De eerste modderverhalen heb ik al in korte versie gekregen, de rest zal, vermoed ik, nog wel op de Mudbikers-blog te lezen zijn.
En nu is het alweer maandag, een hele week voor me vooraleer ik weer kan genieten van het weekend.
de sering met mijn naam
zwarte callas
Abonneren op:
Posts (Atom)
