Vrijdagavond was ik op visite in het VOCHT waar collega L. een initiatie Mindfulness had geprogrammeerd. Normaal gezien zouden we met 4 collega's daar zijn om te helpen, maar de anderen hadden de avond voordien een zware stap in de wereld gezet en zagen het niet zo zitten om te komen. L. was blij me te zien: nu stond ze er niet alleen voor en misschien kon ik de 'vloek' wel doorbreken. Alles wat ze deed of aanraakte, leek mis te lopen. De deur van de berging die geblokkeerd was langs de binnenkant, de CD-speler die niet wou sluiten, de docent die zijn trein bijna miste, enzovoort. Nu ja, blijkbaar hielp mijn aanwezigheid niet echt, want niet alles verliep even vlotjes. Hoewel die vorming misschien wel boeiend was, hebben L. en ik ons achter de toog gezet en hebben we al fluisterend de avond vol gebabbeld.
Daarna ben ik nog naar mijn ouders gereden om daar in mijn oude bedje te slapen.
Zaterdagochtend, 6u30. Mijn wekker gaat af. Mijn tante en nonkel kwamen die morgen toe op Zaventem van hun reis naar Ethiopië en mijn moeder zou er hen gaan ophalen. Om haar wat gezelschap te houden, rijd ik met haar mee. Mijn ogen hebben wat moeite om open te blijven, maar op de een of andere manier schijnt mijn mond er nooit problemen mee te hebben om goed en vlot te functioneren ;-) Onderweg terug naar huis luisteren we naar de spannende Afrikaanse avonturen en hebben zowel mijn moeder als ik spijt dat we er niet bij konden zijn.
Tegen de middag kwam mijn schoonzus toe met haar Grote en Kleine Bloem bij mijn ouders. Terwijl mijn moeder en Schoonzus babbelden, stond ik versteld van Kleine Bloem haar loop- en babbelkunsten! De vorige keer dat ik haar zag, waren de conversaties nog eenrichtingsverkeer: ik praatte tegen haar, trok wat rare gezichten en zij keek me aan alsof ik goed gek was... Nu kon ik haar vragen stellen, waarop ze duidelijk antwoordde met een knik of het schudden van haar hoofd. Ongelooflijk! Met z'n vieren trokken we naar Circus Bruul, een grote kleurrijke binnenspeeltuin. Terwijl Schoonzus met Kleine Bloem op stap was, liep ik achter Grote Bloem aan die zich kostelijk amuseerde op het danspodium, de glijbanen, het ballenbad en de klimtoestellen. Alleen het springkasteel dat ook dienst deed als klimmuur en glijbaan was wat hoog gegrepen: ze was bijna boven, nog 1 stapje moest ze hoger, en toen liep het mis. Ze durfde niet meer en keek me angstig aan: "Kom me halen, ik durf niet meer". Tja, wat doe je dan als tante ... ?! Schoenen uit en maar zelf naar boven klauteren. Het was geen zicht, maar stiekem was het wel leuk om met Grote Bloem op de schoot de glijbaan af te vliegen. Een paar frieten en enkele mayo-vlekken later, was de speelnamiddag afgelopen. Met een rood en bezweet gezichtje kroop Grote Bloem weer in de auto, met naast haar Kleine Bloem die zich ook goed geamuseerd heeft, en reed dit fijn gezelschap richting Antwerpen.
Na de heerlijke maaltijd van mijn moeder, besloten we een film op te zetten. Samen met mijn moeder en vader, heb ik genoten van de film Pirates of the Caribbean. En voor zij die het zich afvragen: ik heb dapper naar alle scènes gekeken, zelfs die waar zwaarden en messen in het rond vlogen :-D
Zondagmorgen werd ik, onverwacht, wakker door het zonnetje. We hadden ons al voorbereid op een dag vol regen, wind, hagel, donder en bliksem. Mijn moeder had nog wat planten nodig voor in de tuin, die ze volledig aan het herinrichten is, en dus reden we naar het Genker Plantencentrum. Daar hebben ze een zeer uitgebreid aanbod en de prijs valt heel goed mee. Een hele kar hebben we vol geladen met callasbollen, seringen, ... Vooraleer we naar huis reden, zijn we nog even langs mijn werk gereden, zodat mijn moeder kon zien waar ik elke werkdag 8 uur slijt.
Tegen 14u00 zijn we mijn vader en zusje gaan ophalen en zijn we gaan eten in de lokale herberg.
Opnieuw thuis gekomen, hebben mijn zus en ik de laatste roddels en nieuwsjes uitgewisseld, zodat we weer op de hoogte waren. Daarna heb ik mijn moeder helpen planten en als alles goed gaat staan er binnenkort zwarte callas in de tuin én een sering met mijn naam!
Ik heb een hekel aan tuinieren, vooral omdat ik dan altijd zo'n smerige handen heb, maar gisteren ben ik er in geslaagd mijn handen én nagels zuiver te houden.
De namiddag hebben we afgesloten met een gezelschapsspel, waarbij ik als laatste eindigde. Och ja, het went wel, achteraan bungelen :-)
Om 21u00 moest mijn zus de trein hebben en heb ik haar aan't station afgezet. Ik dacht daarna rechtstreeks door te rijden naar huis, maar dat was zonder rekening te houden met de omweg die op me lag te wachten *zucht* Ik volgde netjes de pijlen en kreeg toen af te rekenen met, volgens mij het meest voorkomende verkeerfenomeen in België, het verdwijnen van de wijzers. Daar waar ik naar links moest, mocht ik niet in, maar er werd wel niet aangewezen hoe ik dan wél moest. Grommel! Ik heb er bijna even lang over gedaan om Geel uit te komen dan van daaruit naar Hasselt te rijden. En daar wachtte Arthur op me! Hij was een dag vroeger thuis dan gepland.
De eerste modderverhalen heb ik al in korte versie gekregen, de rest zal, vermoed ik, nog wel op de Mudbikers-blog te lezen zijn.
En nu is het alweer maandag, een hele week voor me vooraleer ik weer kan genieten van het weekend.
de sering met mijn naam
zwarte callas
1 opmerking:
Aamaaai schoon bloemen. Bijna net zo schoon als die van mij ;-)
Zijn de mayo vlekken er nog uit gegaan?
Een reactie posten