4 jaartjes erbij

In de familie komen er op korte periode 4 jaartjes bij: eentje bij mijn schoonbroer, eentje bij Arthur, eentje bij omie (oma van Arthur) en tenslotte nog eentje bij mezelf. Om dit allemaal te vieren, hebben we gisteren een gezamenlijk verjaardagsfeestje gehad bij ons thuis.

De Antwerpse tak van de familie kwam als eerste aan, maar blijkbaar was voor Grote Bloem de rit niet lang genoeg, want zij vertoefde nog in dromenland. Niet snel daarna volgden oma, opa (ouders Arthur) en omie, op de voet gevolgd door C. en D. (zus en schoonbroer). Na de 'Uitwisseling der Cadeaus', vlogen we in de patékes die mama D. ( oudste zus van Arthur) vanuit 't stad had meegebracht.
Alsof de heerlijke geur van chocolade het neusje van Grote Bloem bereikte, was ze eventjes later wakker en kwam ze met kleine slaapoogjes en een grote portie verlegenheid de woonkamer binnen. Klein Bloem stond ondertussen met haar schattige fonkeloogjes te bedelen bij haar papa O. om met kleine hapjes haar maagje te kunnen vullen. Terwijl de volwassenen zich amuseerden met gesprekken over allerlei, maakte ik voor Grote en Kleine Bloem een geïmproviseerd knutselhoekje waar ze met de plasticine kleurrijke diertjes konden maken. Nadat de interesse hierin uitgeblust was, speelden mama, Grote en Kleine Bloem en mezelf verstoppertje. Dat Kleine Bloem heel snel woorden en gedrag overneemt, bleek tijdens dit spel: ze keek even naar haar grote zus, draaide zich naar de muur, riep iets als 'een ... ien' en begon dan achter mama te zoeken. Ongelooflijk hoe snel zij bijleert!

Hoewel het weer niet zo schitterend was als vorig weekend, trokken we toch even met de hele bende naar het speelpleintje hier wat verder (alleen C. en D. stortten zich op de groentjes, zodat ze proper waren tegen dat we terug kwamen). Terwijl opa, oma en omie genoten van het zien van hun spelende (achter)kleinkinderen, begeleidde papa O. zijn dochters naar de glijbaan, op de schommel en over de wiebelende brug. Arthur nam vrolijk foto's van dit gezelschap en mama D. en ikzelf babbelden nog wat bij.

Na het verbranden van al die energie (voor de ene al wat meer dan voor de andere), werd het tijd om 'het volk' te spijzen. Weinig origineel, maar wel lekker: een broodjesbuffet met groentjes, slaatjes, (zelfgemaakte) bagels, (zelfgemaakte) hesp/kaascroissants, kaas, vlees, ...

Daarna vertrok iedereen weer stilletjes aan naar huis en ploften Arthur en ik in de zetel om nog naar een (akelige, ieuw) aflevering van Navy NCIS te kijken.

Het was een gezellige namiddag en ik heb enorm genoten van de guitige glimlachen van de Bloemen, die telkens opnieuw zo hard gegroeid zijn en me steeds weer verstomd doen staan over hoeveel ze bijgeleerd hebben!