De kleine prins en prinses

Op ons Koninklijk Huwelijk zullen de ringen gebracht worden door een schattige Prinses en Prins.
Aangezien ze elkaar en mijn zus, die hen zal begeleiden, niet kennen, leek het ons geen slecht idee om eens samen op date naar de Olmense Zoo te gaan. Hoewel de intentie van deze date niet amoureus was, zag Schoonzus de kleine Prins wel zitten als schoonzoon en bereidde ze haar dochter al voor op een prinselijk huwelijk: "Prins is een leuke jongen, hé" en "Vind je hem knap?"

Prins en Prinses hadden echter niet zo veel oog voor elkaar. Ook de beestjes konden maar matig bekoren. Hun aandacht ging vooral naar de grote vliegtuigen in de lucht, de tractors, camions en de kleurrijke speeltuigen.
Na een venijnige aanval van de zwaartekracht, waardoor haar knietjes er wat gehavend uitzagen, leek de kleine Prinses ontroostbaar. Zelfs het kusje op de knie, aangeboden door de charmante Prins, bood geen troost. Enkel de schommels en het springkasteel leken een helende werking te hebben en een beetje later liep het Prinsesje weer vrolijk rond.

Na een tijdje was ze uitgekeken op het springkasteel en vond ze in mijn kleine grote Zus plots haar ideale speelkameraadje. Samen gingen ze aan de slag in de zandkeuken, vlogen ze van de glijbanen en maakten ze zich lekker vuil.
Ook Prins genoot op de speeltuin. Hij kroop door elke tunnel die hij maar kon vinden en, zoals het een echte stoere jongen betaamt, liet hij de trapjes voor wat ze waren en kroop liever langs de glijbaan omhoog.

Samen spelen zat er niet in, maar ze hebben zich beiden alleszins goed geamuseerd.

Toen we weer naar huis reden, kon ik enkele dingen besluiten:
- ik ga twee fantastisch mooie en schattige bruidskindjes hebben
- mijn Zus gaat hen ongelooflijk goed begeleiden, want ze is geweldig met kinderen
- mijn Nicht, die misschien wat jonger is dan de 'gemiddelde' moeder, heeft haar Prins opgevoed tot een prachtig kind en ze weet heel goed waar ze mee bezig is!
- mijn Schoonzus goochelt met draagdoeken alsof het niets is, ik schrijf me alvast in voor een workshop bij haar

De beste remedie tegen huwelijksstress bestaat niet uit klagen, de mensen hun oren van de kop zagen of humeurig zijn.
Het krachtigste middeltje ertegen is een kinderlach en twee kleine armpjes die je eens stevig vast pakken ...

De klokt tikt, het hartje bonkt

Binnen 15 dagen is het zover: W-day!

Sinds zondag lijkt het alsof elke zenuw die in m'n lijf zit in actie is geschoten. Er stroomt een wilde rivier van stress door m'n aderen. Ik voel me onzeker, gespannen en onrustig. Ik heb het idee dat er nog zoveel moet gebeuren en dat ik het nooit rond zal krijgen. Het lijkt alsof ik voor een grote boekenkast sta, wetende dat als ik ze opentrek de hele inhoud over me heen zal donderen.

Krijg ik het materiaal wel op tijd klaar? Weet iedereen wel wat hij wanneer moet doen? Gaan we wel op tijd komen? Ga ik die dag niets vergeten mee te nemen? Hebben we niets over het hoofd gezien? Krijg ik mijn koffers gepakt?
Aaaaargh! Zoveel vragen, zoveel zorgen.

De voorbereidingen hebben duidelijk ook een effect op m'n humeur. Alles gaat te traag, het moet snel, snel en nog sneller vooruit gaan! Ik val iedereen lastig met mijn vragen, zet iedereen aan het werk.
Ook Arthur zal het geweten hebben. Hij zou beter een harnas aantrekken, om zich te beschermen tegen mijn scherpe opmerkingen.
Maar nee ... in plaats van dat harnas aan te trekken, koopt hij me bloemen. Een prachtig boeketje! Waarom? Omdat hij mij graag ziet. Daarom. En daarom trouw ik met mijn koning, want hij is de enige die sterk genoeg is om mijn kuren te kunnen verdragen.

Queen K

De eerste steen werd gelegd ...

Welkom in ons nederig e-stulpje, het (‘t)huisje van Koning Arthur en Queen Katrien.

Hoewel we geen blauw bloed door onze aderen hebben stromen, geen verborgen schatkist hebben en zeker geen buitenechtelijke kinderen hebben rondlopen, blijken we toch wel wat verbanden te hebben met het veredelde beroep ‘Koning’.

Uiteraard heb je de naam van de heerser van dit domein, zijnde Koning Arthur de Schone, die gekend stond om zijn rond meubilair en zijn troep van 12 Mudbikers met hun stalen rossen.

Koning Arthur staat ook wel gekend als Prince Charming, een tweede, overtuigende connectie.

Ook de minder hoogstaande beroepen uit de middeleeuwen, zoals schildknaap, krijgen hun plaatsje in ons leven: de ooit zo groene weide waar ons huidige kasteeltje zijn grond gevonden heeft, werd vernoemd naar deze jongelingen die ervan droomden ridder te worden.

Niet enkel de naam van Koning Arthur verbergt symbolische verwijzingen, ook in de naam van Queen Katrien schuilen enkele aanwijzingen. Haar tweede naam betekent ‘schitterend door roem’, de derde naam is Dimpke.

Sint-Dimphna, een gehucht in Geel, staat gekend omwille van een legende die terug gaat naar de 7^de eeuw.
Dimpna was de dochter van de heidense Ierse koning Damon en een moeder van grote schoonheid. Als het meisje nog een kind is sterft haar moeder. Haar vader is radeloos en zoekt naarstig naar een nieuwe echtgenote. Maar niemand kan de plaats van zijn overleden vrouw innemen. Als laatste wil hij zijn dochter dwingen met hem te trouwen. Dimpna vlucht daarop, samen met haar biechtvader Gerebernus naar het vaste land van Europa. Ze komen in Vlaanderen terecht en vestigen zich in de bossen in de Kempen. Hier leven beiden als kluizenaars en zorgen voor de armen en behoeftigen. De kapel van Martinus te Geel is dan weldra een bekende plaats. Haar vader is hen achtervolgd en na enkele jaren vindt hij beide in hun kluizenaarsverblijf. Wederom dwingt hij Dimpna om met hem te trouwen en haar biechtvader moet het huwelijk sluiten. Maar hun antwoord is een duidelijk neen. Hierop ontsteekt haar vader in razernij, onthoofdt zelf zijn dochter en laat Gerebernus door zijn dienaren onthoofden.

Het verhaal vertoont enkele gelijkenissen met dat van Queen Katrien, nu ja … twee.
Aan jullie om uit te zoeken welke!

Zoals het een moedige koning betaamt, reizen hij en zijn jonkvrouw de wereld rond op zoek naar te veroveren gebied. In Ierland hebben zij ondertussen menig buitenverblijf weten te bemachtigen, waar ze genieten van de middeleeuwse banketten, ridderspelen en vrolijke Gaelic muziek.

Redenen genoeg om dit e-kasteel te overmeesteren en er onze avontuurlijke, romantische en beruchte verhalen neer te pennen, vindt u niet?