Binnen 15 dagen is het zover: W-day!
Sinds zondag lijkt het alsof elke zenuw die in m'n lijf zit in actie is geschoten. Er stroomt een wilde rivier van stress door m'n aderen. Ik voel me onzeker, gespannen en onrustig. Ik heb het idee dat er nog zoveel moet gebeuren en dat ik het nooit rond zal krijgen. Het lijkt alsof ik voor een grote boekenkast sta, wetende dat als ik ze opentrek de hele inhoud over me heen zal donderen.
Krijg ik het materiaal wel op tijd klaar? Weet iedereen wel wat hij wanneer moet doen? Gaan we wel op tijd komen? Ga ik die dag niets vergeten mee te nemen? Hebben we niets over het hoofd gezien? Krijg ik mijn koffers gepakt?
Aaaaargh! Zoveel vragen, zoveel zorgen.
De voorbereidingen hebben duidelijk ook een effect op m'n humeur. Alles gaat te traag, het moet snel, snel en nog sneller vooruit gaan! Ik val iedereen lastig met mijn vragen, zet iedereen aan het werk.
Ook Arthur zal het geweten hebben. Hij zou beter een harnas aantrekken, om zich te beschermen tegen mijn scherpe opmerkingen.
Maar nee ... in plaats van dat harnas aan te trekken, koopt hij me bloemen. Een prachtig boeketje! Waarom? Omdat hij mij graag ziet. Daarom. En daarom trouw ik met mijn koning, want hij is de enige die sterk genoeg is om mijn kuren te kunnen verdragen.
Queen K
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
en, heeft koning Arthur al een kuisheidsgordel aangeschaft voor zijn vurige schone? ;-)
binnen 2 weekjes zijn jullie 'husband and wife' - vergeet niet te genieten tussen alle stress door hè!
Een reactie posten